świt

[Wioletta_Buller]

Tak mimowolnie chyłkiem koło mnie
przedreptał świt
Chciał podnieść dzień z zaspanego wyra
skropić wilgocią porannej mgły

Lecz dzień nie słuchał i jak kostucha
zamknął przed switem, zatrzasnął drzwi
Choć słońca promienie pukały w okna
nie mogły wydobyć zaległych dni

Tak odszedł świt nie wierząc w nic
zamknięty w aniołów skulonych skrzydłach...

[Anna Siedem]

Świt i anioły rzeczywiście mają ze sobą coś wspólnego,
ale skulone...nie - nie znam aniołów skulonych, raczej ludzi
Pozdrawiam

[Wioletta_Buller]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W skulonych skrzydłach aniołów. :) Chyba muszę to poprawić :)

Pozdrawiam

[Nata_Kruk]

W Twoim świcie są momenty całkiem przyzwoite, ale można to, moim zdaniem, jeszcze dopieścić.
Pozdrawiam... :)

[zak stanisława]

ładny wiersz i zastosuj się do uwagi Naty, pozdr ES

[Julia Valentine]

od drugiej strofy narzuca mi się czytanie według idiotycznego (wg mnie) rytmu czegoś na kształt dziecięcej wyliczanki: bum-bum, bum-bum; całość średnia, ale warto jeszcze nad nią posiedzieć, pokombinować, nauczyć się czegoś;
postaraj się przeczytać ten tekst kilka raz na głos, pomyśleć nad nim, popracować;

serdeczności

[Wioletta_Buller]

Dzięki serdeczne za uwagę, Wasze wskazówki na pewno wezmę do siebie. Pozdrawiam. Wiola