Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tylko w jedna stronę
idą obok siebie milcząc
delektując wzrok i słuch
widokiem i szeptami natury

bo już w drodze powrotnej
zarysy oddalonego miasta
przerywają błogie milczenie
zmuszając znów do rozmowy

rozmowy o sprawach i troskach
o których tylko w jedną stronę
obowiązywał zakaz milczenia

Opublikowano

w jedna stronę ("tylko" jest wg mnie zbędne - jak idą w "jedną", to nie mogą iść w drugą, prawda ?)
idą obok siebie milcząc
delektując wzrok i słuch ("delektując" bardziej pasuje do smaku)
widokiem i szeptami natury

Druga strofa w porządku - jest jasno i wiem doskonale o co chodzi.

rozmowy o sprawach i troskach
o których tylko w jedną stronę - tutaj "tylko" jakoś bardziej mi leży. Puenta jest w porządku.
obowiązywał zakaz milczenia

W sumie pierwsza strofa mi kuleje - ale tak to jest mierząc się naturą.
Pozdrawiam.

Opublikowano

No tak, natura potrafi wyciszyć i chyba każdy z nas, poddaje się jej urokowi w trudnych chwilach, ale zgiełk życiowych spraw i tak każe nam rozmawiać. Ładnie... ten zakaz milczenia, tylko w jedną stronę podoba mi się szczególnie.
Wiesz... pomyślałam sobie, że wiersz mógłby być bez pierwszego wersu, może dlatego, że nie przypadam za powtórką tytułu zaraz na początku.
Pozdrawiam... :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ~~ Zapadam w siebie pośród gasnących ognisk zachwytu nad światem mojego istnienia Coraz gęstsza ciemność otaczająca zrozumienie dla poczynań innych Czy to początki obłędu Czy może świat u progu jego granicy? ... ~~
    • Znów bzy pachnące przeszlych wspomnień braty Gdyś w życia fale odważnie wstępował Wonią swą dawne przypomną ci laty Jeszcze nieświadom co los ci zgotował   Niemal herosem byłeś. równy bogom Pewien swych pragnień i pełen zapału I wiary że ku twoim progom Zmierza ambrozja świata areału   Lecz przyszła życia codziennoci proza Wzloty upadki i straty i złości Gdyś poczuł co to żal i co groza I smak gorących upoinych miłości   I chodź czasami refleksja cię dręczy Żeś coś przegapił w pysze i utracił Ktoś tam wie lepie i cię w tym wyręczy Czyś godnie duszę swoją ubogacił
    • 98. Lustro (narrator: Agrianin)   1.   Człowiek długo wierzy, że jego kolej nadejdzie później.   2.   W Hindukuszu śnieg świecił jak oczy zapomnianego boga.   3.   Zabierał wzrok bez gniewu i bez pośpiechu.   4.   Kto ślepnie, czasem widzi więcej — tak mówią starcy.   5.   Wczoraj mróz, dziś pustynia — świat nie lubi słabych.   6.   Słońce biło tak, że skóra schodziła jak stara opaska.   7.   Każdy człowiek nosi w sobie granicę. Rzadko chce ją poznać.   8.   Ja ją widziałem — góry i pustynia zrobiły nam lustro.   cdn.
    • @Konrad Koper dzięki :)
    • „Umyć ręce”   Zastanawiam się  patrząc na ręce swoje. Od niedawna patrzę,  może z lat dwadzieścia. Pamięcią błądzę  po czasach minionych. Młodość ledwie pamiętam i jej różne przejścia.   I nie dziwię się nazbyt, — chyba nawet wcale, że ucieka, gubi się  pamięć tamtej epoki. Przykrości pamiętałbym zapewne doskonale, gdybym oceniał tylko jej uroki.   A byłem pewny,  że starość to nie dla mnie,  że porannych bólów  nigdy nie dożyję,  że młodości brawura  obmyśli to za mnie  i że od starości  swoje ręce umyję.   Lecz dłoni nie da się  od życia odłączyć.  Każda zmarszczka — świadectwem,  każda blizna coś kryje.  Nie można rąk umyć  od czasu przeszłego —  tylko im się przyglądać, póki serce twe bije.   Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...