Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mówię sobie - nie śpiesz się i znaki odczytuj
nie tylko po swojemu. zajrzyj do map, zapytaj
tych, co zdołali dotrzeć na miejsce.

przecież nikt cię nie wyśmieje, że kolejny
trop okazał się fałszywy. tylko głupcy
zacierają ręce. krótki rozum. nie zważaj.

ta niecierpliwość. roziskrzona przyjaciółka.
spokojnie kochana, sprawdź dokładnie
dokąd pędzi ten pociąg, nie wskakuj w biegu.

dopiero zaczynam przeczuwać gdzie i po co
rozpocznę wędrowanie. bagaże w rozsypce,
brak dziennika podróży, nic nie gotowe.

ale smak jest, czuję go od niedawna
i rośnie apetyt na dzikie stepy, rwące rzeki.
lecz mówię sobie - nie śpiesz się, zaczekaj.

Opublikowano

Kolejny , bardzo poprawny i grzeczny wierszyk. Warsztatowo bez zarzutu, choć nie wszystkim ta poprawna grzeczność odpowiada
/nie wiem jak mozna zarzut czynić z poprawnego użycia znaków interpunkcyjnych?:)/

Myślę ,że już czas wielki przyszedł na Panią, żeby troszke pohuliganić. Ciekaw jestem kolejnego , ale niepokornego i niegrzecznego utworu.
Pozdrawiam : Karol



Opublikowano

pozwoli pan, że nie odpowiem na to wyżej, bo naprawdę szkoda palców.
jednak śmiech na twarzy nie ustaje. bo to zabawne było, jak cholera.
pozdrawiam bardzo:)


i na tym kończę tę gadkę. do widzenia.
[sub]Tekst był edytowany przez julka dnia 13-04-2004 22:18.[/sub]

Opublikowano

Ten wiersz - to ładny kawałek Poezji, a Ty - to mądra młoda Dama(i w wierszu i w komentarzach :-)...)Po Twoich wierszach widać dokładnie,że już "smak jest" i że wyraźnie "rośnie apetyt"...I ja powtarzam za Tobą - "nie śpiesz się , zaczekaj".Zaczyn na prawdziwą drożdżową babę też musi po cichutku , w spokoju odstać swoje, aby było z niego smakowite ciasto.A stan oczekiwania na coś miłego i dobrego to stan błogi i wspaniały...do pozazdroszczenia...
Pozdrawiam Cię
Tala

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Annie Myślę, że dałoby się obronić tezę, że 2D to też przestrzeń, albo jej szczególny przypadek.  Może koło, może punkt, może nic...
    • A jednak jesteś.  Zaskoczony odebrałem telefon.  Jak zwykle otworzyłem drzwi. Czekam.  Jak zwykle przytulas na powitanie.    I o nic nie pytam. Czekam aż się rozbierzesz.  Wiesz na którym krześle położyć ubrania.  Czekam aż odłożysz torbę przy komodzie, jak zawsze.    A jednak przepraszasz...  Słucham zaskoczony. Mówisz, że to było niewłaściwe.   Dwa różne piwa i pucharek. Nie ucieszyłem się,    ale się uśmiecham.  Nie będę mówił, że wypiłem już dwa a potem wypiję kolejne.  Nikogo przecież nie obchodzi "dlaczego" i nikt nie pyta.    Nie skarżę się, jak było.  Zapisałem to na nadgarstku, ale nic nie powiem.  Niczego nie oczekuję dzisiaj i o nic nie poproszę.     Zostawiam miejsce.  Bo to ja jestem dla ciebie a nie ty dla mnie.  Nie wybrałem wcale takiej roli. To wynikło samo z siebie.    Przez weekend poukładałem  sobie rzeczy do zrobienia, wiedziałem co i jak,   ale w tych planach nie było ani odrobiny ciebie.    Ja, śrubki i trochę plastiku.  Cutterem ostrożnie rozciąłem pudełka kostek pamięci.  Nie schowałem ostrza. Jest sporo do otworzenia.     Później popcorn,  wieczór filmowy, ale nie tak blisko jak chciałem.  Szanuję jednak twoje granice i potrzeby.    Dzisiaj zostajesz na noc.    A ja w końcu zasnę spokojnie.   
    • @Łukasz Jurczyk   Przepiękne słowa, znowu zamyśliłam się nad nimi - tyle filozoficznej prawdy!  Jestem pełna podziwu!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Sliczne.
    • Bywam zwyczajny, nieliryczny, w kiepskim humorze, z ciężką głową; co mogę - psuję, brnę w kaprysy i chwytam ciebie wciąż za słowo.   W kuchni przy oknie czasem staję, patrząc, jak śnieg się w miasto wgryza; przepijam grzańcem głupie żale, spleen się rozpycha w moich myślach.   Bywam codzienny, wciąż w sprzeczności z tym, co bym pragnął tobie przyrzec; bez nimbu, skrzydeł i pozłoty taki ja - losu niedobitek.   A jednak, kiedy noc zapada, twoje dobranoc serce grzeje, otwieram laptop, gaszę światła... ...to mój czas, by podbechtać wenę.   Maleńki kluczyk ściskam w dłoni, portale baśni nim otwieram, i składam w wiersz najczulsze strofy, kochana - przecież wiem, że czekasz.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...