Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chcę Cię uwieśc!
I zrobię to...
Jesteś zabujczym facetem,
a ja jestem czarownicą...

Wiem, nie wierzysz mi...
I myslisz, że tego nie zrobię?...

Na miotle nie latam,
ale czary znam...

Hm, wątisz?...

Co tak Ci twarz pobladła...
Boisz się?

Ej, nie przesadzaj...
Krzywdy nie zrobię Ci,
jak już to tylko sobie...

Ukuję się w paluszek...
Spuszczę tylko kilka kropelek
krwi do herbatki,
którą Ci zapodam...

Będziesz miał moją krew w sobie
i będziesz myślał o mnie godzinami...
Nie będziesz mógł życ bezemnie,
bo będzie Ci brakować mnie...

Będziesz marzyć dniem i nocą,
żeby tylko spotkać mnie...
Będziesz ze mną na dobre i na złe...

I wiem

Wiem,że nie opuścisz mnie...
Taką jestem czarownicą,
że, niepozbędziesz się mnie...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zbyt(ja dla mine)prost język,nipoukładany,niepodoba mi się nistedy(nie tylko z tych powodów)
przykro mi
zdrówko!

Nie musi,to naprętce wymyślony.
Rozczul się nad nim,to i może Ci się spodoba
Pozdrawiam milutko
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Zbyt(ja dla mine)prost język,nipoukładany,niepodoba mi się nistedy(nie tylko z tych powodów)
przykro mi
zdrówko!

Nie musi,to naprędce wymyślony.
Rozczul się nad nim,to i może Ci się spodoba
Pozdrawiam milutko
Opublikowano

Kolega ma trochę racji... wierszyk jest trochę słaby , a słownictwo zmieniłabym bo trochę podwórkowych słów tu sie pojawiło- przepraszam jeżeli źle mówie i taki był cel tego wiersza- ale tak myślę .Słowa powinny byc przemyślane i dające do myślenia.





Pozdrawiam Klara

  • 2 lata później...
Opublikowano

Biedne egzaltowane dziecko... Gdybś była czarownicą, to posiadałabyś mądrości na tyle, żeby wiedzieć, że zabójczy pisze się, u diabła, przez "Ó"! Fatalny styl, zbyt mocno utożsamiasz się z podmiotem lirycznym, który chciałaś stworzyć jako femme fatale, ale wyszło niedojrzale i banalnie. Czy Twoje samobójstwo też będzie tak głupie i przewidywalne? Dziecko, jak chcesz mierzyć się z poezją, to najpierw naucz się czytać i pisać. Wracaj do przedszkola. Prędziutko!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...