Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

tragiczne skutki zabawy grzechotką

monika-s-m
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

monika-s-m

monika-s-m

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ileż kwiecistych fraz
podrygujących jak ziarna grochu
na dnie czaszki

znów
przyczajona wstrzymuję oddech
by wyrżnąć w pień korzenie róż
pączkujące na podniebieniu

święty spokój wyrywa mi język
przechadzam się uśmiechnięta po przedmieściach
z broczącym kneblem wciśniętym w tchawicę

Marlett

Marlett

Opublikowano
Opublikowano

Moniko!
Wiersz przypadł do gustu w W,
Biorę ten fragment;

święty spokój wyrywa mi język
przechadzam się uśmiechnięta po przedmieściach
z broczącym kneblem wciśniętym w tchawicę

Najbardziej do mnie przemawia.
Serdeczności.

monika-s-m

monika-s-m

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Hmm! wiersz biorę cały:))))

Takaś zachłanna, Marletto?! Bardzo ładnie z Twojej strony - poczułam się przez moment jak "wzięty" poeta :) Pozdrowionka z dobranocką połączone!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      boso

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      @Berenika97 Zgadzam się i sam uczestniczę w akcji uwalniania słów i zwrotów ze ściśle przypisanego im tradycyjnego znaczenia. Niektóre z nich są powtarzane i powtarzane, a wcale nie musza być trafne. Niektóre zresztą sama tu wymieniłaś.  Mój ostatni wpis to też o tym:). Cieszę się, że  razem uczestniczymy w tej akcji. Może ktoś jeszcze dołączy. Pozdrawiam serdecznie. 
    • Pisarzowiczka
      Bieg

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      Kłótnia. On ją pyta w złości: „O co tobie biega? Powiedz!”. Spięta, szepcze: „Będzie prościej...”. Wtem ucieka po tym słowie.   On ją goni, ona biegnie drogą, lasem, pośród kwiatów. Woła za nią wciąż bezwiednie: „Nie odbiegaj od tematu!”.   Był to zbieg okoliczności, bo ten bieg oznaczał więcej. Ona się wszak, dla ścisłości, ubiegała o atencję.
    • wiedźma
      Jutro też

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      U mnie dziś takie przemyślenia:    Zamykam oczy  Twoja twarz pogodna  Oczy- gasnący blask Wypieram tą myśl  Nie chce by stała się prawdą  Mówisz " udało mi się "  I odchodzisz tydzień później Twój fotel , dla mnie,  Wciąż w nim siedzisz  Usta wykrzywione w uśmiechu  I tlen, który nie zdołał Cię ocalić . Ja też nie zdążyłam. Potrafię płakać .  
    • Alicja_Wysocka
      Cisza

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @violettaŁadnie o ciszy :) Bardziej pasuje mi pierwsze zdjęcie do tematu i chyba dlatego je wybrałaś do wiersza. Jest w nim cisza.  
    • Mitylene
      Wspomnienie

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @violetta a ja bym jeszcze dodała:   "W majowym słońcu skąpana, stoisz jak obraz najsłodszy, przez wiatr lekko rozczesana, w sukni od pąków uboższej.    Pobiegnę za Twoim zapachem, gdzie płatki magnolii lśnią biało, by pod tym kwitnącym dachem, wiosnę wspólnie wychwalać całą."   Brakuje tylko zdjęcia, jak to ja mam w zwyczaju;)          

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...