Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ustawiłem się w kolejce
trochę poza

głównym nurtem
spływają pochwały
niezasłużone
odbieram z uśmiechem

przymus prostoty
(brak wystarczających środków)
na koncie sukcesy i optymizm
gwarantują tylko dobre słowa

Opublikowano

Dobre spostrzeżenia, bardzo często spotykane życiowe credo wielu... (zbyt wielu) ;) Szczególnie podoba mi się ładnie zaobserwowane ustawienie "się" w kolejce - bokiem trochę poza ;))
Pozdrawiam.
P.S.
He, coraz bardziej mi się podoba ;))

Opublikowano

Jedna uwaga, ten tekst jest za krótki by stosować tyle przerzutni. Owszem, wychodzi z tego fajna gra słów, ale nie wiem czy z korzyścią dla tego wiersza, bowiem każda graficzna cząstka wiersza musi mieć swoje uzasadnienie.

np.

ustawiłem się w kolejce
bokiem trochę poza

głównym nurtem


bokiem trochę poza - brzmi fatalnie, inwersja "bokiem trochę" kole po oczach i dopiero "poza głównym nurtem" wyrównuje metrum zwrotki

A gdybyś tak napisał:

ustawiłem się w kolejce
trochę bokiem poza

głównym nurtem


lub zrezygnował ze słowa "trochę" ?

___

idąc dalej:

głównym nurtem
spływają pochwały
oczywiście niezasłużone
przyjmuję z uśmiechem


słowo "oczywiście' - zbędne: "przyjmuję z uśmiechem" dopiero z kolejnym wersem stanowi fajną myśl, ale oczywiście nie każdy się zorientuje w tym zabiegu


pointa - średnia, ale sensowna

Autorze, Pan jest zdolny i jeśli Pan chce udowodnić, że sens takiej formy jest oczywisty, to proszę poprawić inwersje i spowodować, aby przerzutnie płynnie przechodziły pomiędzy sobą.
Wtedy Pana pochwalę bardziej.

pozdrawiam
turbokrytyk wieczorny ;)

Opublikowano

moja wersja turbowiersza:

ustawiłem się w kolejce
trochę poza

głównym nurtem
spływają pochwały
niezasłużone
przyjmuję z uśmiechem

przymus prostoty
(brak wystarczających środków)
na koncie sukcesy i optymizm
gwarantują tylko dobre słowa


:)

Opublikowano

krytykę zniosłem po męsku. więcej nawet - przyjąłem z wdzięcznością.
teraz pomyślę nad drugą częścią
gdzie i jak wypłacić honorarium?
dzięki
/s

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zamieszkała obok nas młoda parka, jeszcze bezdzietna. Sympatyczni. Ona bardzo ładna, trochę przy kości (ale nie za bardzo), seksowna blondynka. On taki zwyczajny, w dżinsach, t-shirtcie ; twarz pogodna, uśmiechnięta. Cały czas coś podśpiewywał pod nosem (muzykalny :)).   Dom w którym zamieszkali miał już wcześniej wielu właścicieli. Stary dom z przybudówką, która często służyła jako mały sklepik wiejski, najczęściej spożywczy. Nowi właściciele zdecydowali jednak, że to nie będzie sklep tylko wiejski pub (z duchem czasów - już nie gospoda). Piwko, coś do piwka, muzyczka ; kilka stoliczków. Sympatycznie.  Za ladą najczęściej on (barman :)), wesoło podśpiewujący, podrygujący w takt muzyczki lecącej z głośników.  Ona... jednak trochę znudzona. Wiejskie życie bez atrakcji (przeprowadzili się z miasta). Ani specjalnie gdzie się pokazać w wystrzałowych ciuchach, ani pochodzić po galeriach, eventach etc. Na intelektualistkę raczej nie wyglądała więc książki odpadały. A telewizja... Ileż można oglądać. Nie była też kobietą w stylu: co tydzień mycie okien i zamiatanie podwórka. Oporządzać na cmentarz też nie musiała jeździć, bo przecież nikogo tu na cmentarzu nie mieli. Nudziła się więc i z tych nudów zaczęła się uśmiechać do wiejskich chłopaków (tych młodszych i tych starszych) przychodzących do pubu na piwo. Oni - rzecz jasna :) - odwzajemniali uśmiechy. Wychodziła z nimi na papierosa a z czasem też na spacery - nad rzekę, a nawet dalej - do lasu. Mężowi to nie przeszkadzało, dalej podśpiewywał i podrygiwał za ladą nalewając szczodrze kolejnym klientom bursztynowy napój.    Po pewnym czasie pojawiły się we wsi plotki. Że ona to taka i taka, że z tym i z tamtym. A mąż - nieświadomy!   'Chłopie' - odezwał się kiedyś jeden z klientów pubu - 'żona ci się puszcza. Ponoć już większość męskiej części wioski ją przeleciała'. W pubie zamarło (łącznie ze mną, bo akurat przyszłam kupić fajki - wtedy jeszcze paliłam).  I co teraz, jak zareaguje... Wścieknie się, trzaśnie kuflem i pobiegnie jej szukać, by sprać tę niewierną niewiastę.   Nic z tego. Młody mąż uśmiechnął się tylko szeroko i rzucił od niechcenia: 'A niech ją j...ą.' I dalej podrygiwał i podśpiewywał wesoło.   Po powrocie do domu zaczęłam rozmyślać o tolerancji. Oto byłam świadkiem jej spektakularnego przejawu. Zero zazdrości!   Za jakiś czas młodzi małżonkowie wrócili z powrotem do miasta, bo żona tęskniła za miejskim życiem a mąż, bardzo ją kochawszy, nie oponował, by spełnić jej pragnienie. Zresztą, w mieście też można podśpiewywać i podrygiwać. Może nawet bardziej :)      
    • @Lenore Grey Aniołki i ja we własnej osobie jesteśmy zachwyceni i uradowani z treści utworu i dedykacji :)
    • @Charismafilos Bracie, odwagi! Choćbyś ciemną doliną - nie lękaj!
    • @Charismafilos Jest... 
    • Dla S. Tracy i jego aniołków     Trwają właśnie bzu roztopy. A te — moje — główki białe  mają oczka — oniemiałe... Nie odurza mnie ich woń — a tak gonię — doń i doń!        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...