Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ojcowskie brzemię

Magdalena Kaczmarek
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Magdalena Kaczmarek

Magdalena Kaczmarek

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Choć, pobawimy się
Będę Twoim tatusiem
Ja córka stanę się
Na jedna noc- muszę

Niewinne dziewczę
O słodkiej twarzyczce
Proszę wytrzymaj jeszcze

Tatusiu, czemu Ci mało
Zadajesz, gwałt umysłowi memu
Ten jeden raz rozdzierasz moje ciało
Zadajesz ból dziecku swemu

Będę gotowa, zrozumieć, gdy dorosnę
Daj mi morfinę i udam się spać,
Śniąc może po prostu urosnę

A potem pieprzenie - Twoje własne dziecko, taka mała
Zraniłeś mnie - Czuje się taka zbrukana
Każdej nocy- przelewam Cię przez paluszki, które milczą jak Ojcowskie Brzemię
Będąc obudzona- zaciskam pięści z dziecięcym zrozumieniem

Mój Boże, widziałam jak patrzyłeś

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Benjamin Artur
      Puste pisanie.

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski Można dużo pisać i nie powiedzieć nic. Trafne spostrzeżenie. Pozdrawiam serdecznie. :)
    • Benjamin Artur
      Św. Augustyn

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Myśli ułudne, co wypełniają mą duszę. Myśli płoche, co wypełniają mą pustkę.   Jeszcze rankiem, w kroplach rosy, miałem w sobie las. Jeszcze rankiem, nim świt spojrzał, miałem w sobie żar.   Teraz, odkąd bliżej jest południa, staję z dala od wszelakich wygód.   Teraz, kiedy bliżej jest już nocy, staję z dala od wszelakich uciech.   Jestem mędrcem, co porzuca siebie. Staję w okowach własnych lęków.   Teraz tylko modlę się do Pana. Teraz tylko Pana błagam.   Myśli ułudne, co wypełniają mą duszę. Myśli płoche, co wypełniają mą pustkę.   Wieczorem siadam u Twych bram. Lecz Ty nie zauważasz mnie.   Może to ten habit, może pustka, a może pycha, którą tak gardzisz.   Przez nią jestem niewidomy. Przez nią jak pijany błądzę.   Teraz, odkąd bliżej jest południa, staję z dala od wszelakich wygód.   Teraz, kiedy bliżej jest już nocy, staję z dala od wszelakich uciech.   Teraz tylko modlę się do Pana. Teraz tylko Pana błagam.  
    • Leszek Piotr Laskowski
      Puste pisanie.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Puste pisanie”   Można tworzyć, co myśl niesie, i się marnie przyzwyczajać, głupoty pisać i brednie lub w poezji się upajać.   Niektórym lekko przychodzi piórkowa ciągłość wenami. Otwiera się im zasuwa za literackimi drzwiami.   I wierszem, jak grochem, sypią z poetycznego koszyka. Innym, w słów ograniczeniach, twórczy mózg się wciąż zamyka.   Może każdy – wszystkim trzeba – próbować swego bazgrania, czuć się poetyczną bestią w możliwości przekazania.   Można pisać też o niczym albo pisać – do niczego. Pięknie, pismem ozdobniczym, – ale bez sensu większego.   Leszek Piotr Laskowski  
    • Stary_Kredens
      Niemożność

      Przez Stary_Kredens · Opublikowano

      @Berenika97 dzięki za czytanie i komentarz,  Pozdrawiam serdecznie kredens  @LessLove dzięki za pochylenie się nad moim wierszykiem Pozdrawiam serdecznie kredens 
    • Benjamin Artur
      Czwarty anioł

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Poet Ka Andrzej P. Zajączkowski andrew Kwiatuszek Waldemar_Talar_Talar Leszek Piotr Laskowski Wiechu J. K. Dziękuję za odwiedziny. Pozdrawiam:)  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...