Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

za bardzo wprost powiedziane. musialbys zakombinowac. jest pare haiku ktore opisuja stan ukrycia ale zadne nie wydaje mi sie pasowac do twojego tematu dlatego trudno cos doradzic. w kazdym razie trudny temat.

Jestem skrawkiem myśli
ukrywających się
w mroku

- Andrzej „Greybrow” Korcala

Haiku #30

Jak ćma wtulona
w bezpieczną czerń drżąco śnię
o blasku słońca

- ejdzej

pietrek

Opublikowano

Fakt poważny temat. Próbowałem coś pokombinować i oto mam takie wersje, może się spodobają:

Strach tuli w szafie
poobgryzał paznokcie
pijany krok ojca


drży ciało w szafie
oko szkli strach przed ojcem
smród alkoholu

skulony w kącie
przytulił misia
bił pijany ojciec

Opublikowano

mysle ze ogladales "pregi" z zebrowskim i chcesz to jakos wyrazic. wole nie myslec ze to twoje przezycia. mozna pasc ofiara pozyczonych nie swoich uczuc np. cierpienia, poczucia winy, wstydu, ponizenia. haiku ma swoja ciemna strone o ktorej sie nie mowi. teoretycznie to jak z odyseuszem co sluchal syren. kazal sie przywiazac do masztu a kumplom z oddzialu pozalepial uszy woskiem. tak zostal jedynym zyjacym swiadkiem cudu bo glusi kumple wywiezli go ze strefy zagrozenia. ale czasem pasy bezpieczenstwa zawodza. szczerze powiem ze temat mnie przerasta i przeraza.

wciaz slysze.
przez rozbite marzenia
tanecznym krokiem
- moj ojciec

pietrek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Niestety nie miałem okazji oglądać tego filmu, ale naprawdę bym chciał...



Cóż, to tylko forum poetyckie więc na to pytanie nie odpowiem...Sorki



Dzięki za konstruktywny komentarz, będe go częto czytał.

Wtopił się jak w głaz
ciemna strona haiku
jak nocny deszcz przeraża


Pozdrowionka no i do ciepluchnego ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem. Witaj - miło że skusił cię ten wiersz do smakowitej kawy - miło że czytasz -                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie. Witaj - cieszy mnie twoje tak - dzięki -                                                                      Pzdr. @Benjamin Artur - @Radosław - @Posem - @Leszek Piotr Laskowski - cieszą mnie wasze polubienia - 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz -                                                                                                                 Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
    • @Grahamoza Pośród powitań i pośród rozstan na scenie życia  Nikt nie jest sam wojny przeminą zostanie troska oczy z księżycem pośród nieba gwiazd i wszystko minie bo wszystko już było a to co najpiękniejsze jeszcze przed nami bo wszystko jest po coś pokażmy Światu naszą ludzką twarz i bawmy się z nim     za szybą deszcz dzwoni niech nad nami nie płacze-:) pozdrawiam z podwrocławskiej wsi a prawa swoje ma dopiero od roku-dobrze czy żle czas pokaże Jest przecież darem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @karenka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...