Gem Would Opublikowano 24 Maja 2007 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Maja 2007 Czy tak odległa rzecz nęci sama w sobie z reguły dystansu niedoścignionego, a później gdy staje się tak bliska zatraca swe walory..? Czas chyba sprawia, iż nasze gwałtownie tętniące serce myli ciepło z zimnem. Gubi w końcu swój rytm, zwalniając tempo do zera i zaczyna bić od nowa w zwykłych, nudnych odstępach. Za jakiś czas gwałtowność znów będzie obecna. Tymczasem...połączenie z obiektem wcześniej tak pożadanym i obserwowanym zatraca się w winie niszczycielskiego czasu i konfrontacji. (Ofcoz jest to bardziej notka rozmyślodawcza niż wiersz, aczkolwiek wrzucam;o)
M._Krzywak Opublikowano 24 Maja 2007 Zgłoś Opublikowano 24 Maja 2007 W tym wypadku strumień świadomości raczej - strasznie gęsty i nieprzejrzysty, chociaż to już taki styl. Tak - 4 pierwsze wersy w porządku i zgadzam się z tym spostrzeżeniem. Potem zbędny poetyzm tutaj - "serce"("że nasze gwałtownie tętniące serce myli ciepło z zimnem"). to już przenośnia w tym wypadku, a to nie pasuje. Za to dalszy wywód jak najbardziej. Dla mnie pół na pół - treść jest w porządku (myśl i spostrzeżenia), wykonanie chaotyczne. Pozdrawiam.
Gem Would Opublikowano 26 Maja 2007 Autor Zgłoś Opublikowano 26 Maja 2007 Dzięki, wezmę owe wskazówki do serca:).
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się