Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Artysta od siedmiu wierszy
gotowy na własny odbiór
wieczorem nad książką sterczy
by rano móc pisać znowu
liryki bez większych sensów
o tym i bóg wie czym jeszcze
nie słuchaj i nie ustępuj
artyście po jednym tekście

już wiem że słowa powinny być proste
zanim publika do mózgów dorośnie
już wiem że słowa powinny być proste
dopóki konsumpcja hamuje postęp
już wiem że słowa powinny być proste

Tłumaczył sobie że przecież
gdyby miał bank w kieszeni
na pewno pisałby lepiej
i formą by rozpromienił
liryki bez większych sensów
jachtem płynąłby w mainstream
odbiorco ty nie ustępuj
więc pięści złóż i lej bij

już wiem że słowa powinny być proste
zanim publika do mózgów dorośnie
już wiem że słowa powinny być proste
dopóki konsumpcja hamuje postęp
już wiem że słowa powinny być proste

ta bajka ma jeden wniosek
jeśli chcesz zostać pisarzem
to musisz znać słowa proste
zapomnieć te wyszukane

Opublikowano

Może troszkę. Skacze nieco ilość sylab w wersach.
W drugiej strofie czasem 7 czasem 8. Można by całą do 8 jak pierwszą.
Poczytam, może coś wpadnie mi do głowy.
A chciałbyś któreś z tych dwóch wywalić?
Jeśli tak to które wolisz?

Opublikowano

"liryki bez większych sensów
jachtem przepłynąłby w mainstream ---> teraz 8 sylab
odbiorco ty nie ustępuj
złóż pięści i lej po miękkim"

Nie do końca mi się to podoba ale tak na szybko.
Może ktoś jeszcze się trafi z ciekawszym. :)
Pozdrawiam

Opublikowano

Wiersz dobry i mimo że o sprawach oczywistych ciekawie napisany... nut tylko brakuje i piosenka gotowa. Jeśli chodzi o techniczne... jest, co nieco, z rytmem - poniżej.
Kłaniam się.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • B.G.   Mrą kwiaty w szkle pociętym, skra tańczy po stole, w rogu parkiet olśnieniem kosztownym migoce, pod oknem przysłoniętym sofa wygodnieje i fotel się zatraca w słonecznej pomroce. Na ścianach w zgrzebnych ramach – wnuczęta i dzieci, synów, córek, sióstr, pociech – ustawione grono, a na stole, w obszyciu dzierganej serwety, ze stosownym obyciem, aromat parzonej…   Ach, świecie mój, najdroższy, w pokoju zamknięty, ileż trzeba zabiegów, kokieterii, siły, by w tym srebrnym odbiciu – na odległość ręki – nie widzieć końca świata i cienia mogiły.
    • @Leszczym Kojarzy mi się z dwoma grzybami w barszczu:). Pzdr. 
    • @Berenika97 Poruszający i niezwykle spójny obraz malowany odcieniami szarości. Świetnie budujesz klimat tej monotonii poprzez metafory dymu, ołowiu i topniejących fotografii. Choć z wiersza bije cicha skarga, to ta szarość wydaje mi się w pewien sposób bezpieczna – lepszy taki spokojny marazm niż niszczycielskie, emocjonalne tornado. Najbardziej urzeka mnie jednak puenta. Szara reneta, choć idealnie pasuje kolorystycznie do tego „stalorytu”, przynosi ważny kontrast – naturę wolną od ludzkiego egzystencjalnego bólu. Ona „nie zna smaku smutku”, którego człowiek ma w sobie w nadmiarze. Piękny, dojrzały utwór i w pełni zasłużone wyróżnienie!
    • po co samotność obok siebie przecież we dwoje zawsze raźniej wszelkie pomysły rodzą przecież oprócz miłości też przyjaźnie   przed każdy jego El Dorado takie które sam sobie stworzy przez życie musi iść ze swadą szczęście optymizm nie zaszkodzi :)))
    • @Dariusz Sokołowski – ambicja dobra rzecz, a żart do strawienia

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...