jeden koniec zawsze jest dłuższy
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Wiechu J. K. 3 278
@Marcel Krajenski Tak się składa, że miałem ochotę przeczytać dzisiaj coś dłuższego niż zazwyczaj, a więc dotarłem do końca i muszę przyznać, że wciągnęło mnie to opowiadanie, a więc czekam na ciąg dalszy. Pozdrawiam.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 83 odpowiedzi
- 1 358 wyświetleń
-
- 61 odpowiedzi
- 1 418 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 994 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 891 wyświetleń
-
gdy księżyc jest w kształcie serca 1 2
Przez Alicja_Wysocka, w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
- 29 odpowiedzi
- 494 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Migrena · Opublikowano
@iwonaroma Twoje słowa zostawiają mosty w ciszy. ktoś kto je czyta, wchodzi w świat Twojego ognia . z apetytem. -
Przez Le-sław · Opublikowano
Piękny utwór. Adekwatny do tematu. Nie sposób nie myśleć o czasie/ naszym czasie, bo oznacza dla nas życie/ wszystko. A racjonalnie nie możemy go nigdzie "przyłapać". Podobnie, jak Boga, znamy go jedynie z jego manifestacji. Czy jest przyjacielem czy wrogiem? Jest towarzyszem wszystkich oddechów. Pozdrawiam. -
Przez Migrena · Opublikowano
@Alicja_Wysocka Alicjo. Ty nosisz własne niepodległe wszechświaty w swoim ciele gdzie prawda jest pierwotna, a świat nie istnieje poza jej dzikością . Twój wiersz uderzyl mnie poetyckim blaskiem !!! -
Przez Migrena · Opublikowano
@Nata_Kruk Nata ! sankcjonujesz swoją "tycią” niezależnosć jak prywatne państwo pod skórą . bez hymnu, bez zgody świata. i w tej cichej, upartej dzikosci jest więcej prawdy niż w całych rejestrach wielkich słów !!! wiosenne....... -
Przez leszek piotr laskowski · Opublikowano
"Sufit, ściany i podłoga" Zagadał sufit raz do podłogi: „Doprawdy, los twój jest nader srogi! Zdeptanaś cała, poharatana, z meblami w stylu wiejska kabana”. Z góry na dół spogląda nań drwiąco: „Wyglądasz wręcz odpychająco. Wszędzie łachmany, buty rzucone, wielkie śmietnisko na każdą strone”. Zerknęła z dołu w nerwach podłoga skrzypnęła, w ripoście jak do wroga: „Zamilcz, ty blada, pusta płaszczyzno, niechaj twe słowa w gardle ci wyschną!. Lampa u ciebie ledwo się trzyma, lecz dumnie pierś swą szklaną nadyma. Gdy się nadymać będzie przesadnie, to wraz z kawałkiem ciebie odpadnie! I wtedy pęknie to twoje ego, gdy na pysk łupniesz, mój ty kolego. A to co spadnie – oknem wywalę, więc już nie mędrkuj, mój ty cymbale!”. „Ha, ha!” – tu sufit ryknął ze śmiechem. „Straszysz na wyrost, z pustym pośpiechem. Ja trwam na ścianach dumnie oparty, ściany z betonu – to nie są żarty!”. Wtem odezwały się zgodne ściany: „Obajście warci siebie, gałgany! Bo gdy my tylko się wycofamy, w gruz się zmienicie, durne pacany”. Morał z bajeczki płynie nam jasny: Nie wszczynaj zwady – choć świat jest ciasny – z tym, z kim na co dzień los twój związany przez wspólne życie i wspólne ściany. – Leszek Piotr Laskowski
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się