popro-stu

[Justin Mylife]

Nie pytaj mnie o przyszłość,
bo jutrzejsza gazeta leży u mnie przy łóżku od zeszłego czwartku,
choć po wczorajszej pizzy nie ma śladu,
wśród siedmiu tysięcy obiadów

Nie pytaj,
bo uwierz mi ta wiedza tylko ciąży,
paradoksalnie lub może nie ale ogranicza,
wiem że zdążysz

Nie
po prostu
zostaw
8 22 24 35 38 42 obstaw

[Margaret Floral]

Interpunkcja leży. Ale zacznę od początku.
Treść bardzo mi się podoba - zaskoczyłeś mnie wymową tego utworu.
Ale, jak to często bywa, wykonanie leży.
Powiedz mi, dlaczego nie stawiasz kropek, skoro masz przecinki? Zdecyduj się - albo nic, albo wszystko.
Drugi wers w pierwszej strofie, jak dla mnie, za długi. "od zeszłego czwartku" z tego zrobiłabym już osobny wers.
I wytknę ci te wszystkie błędy interpunkcyjne, oj wytknę. Będę patrzeć tak, jak te znak mają jednak być, bo przecież możesz je usunąć.
"wśród siedmiu tysięcy obiadów" - na końcu kropka.
"bo uwierz mi ta wiedza tylko ciąży," - 'mi' przydałby się myślnik
"paradoksalnie lub może nie ale ogranicza," - przed 'ale' przecinek
"wiem że zdążysz" - przed 'że' przecinek i na końcu kropka
"Nie
po prostu
zostaw
8 22 24 35 38 42 obstaw" - a tu nie mam konwencji poprawy. Z reguły w utworach jakichkolwiek nie pisze się liczb cyframi, tylko słownie. Ale tu? Nie mam pojecia, ale nie jest to poprawnie. Z drugiej strony, gdyby było to słownie, to byłby naprawdę długi poemat.
No cóż, skończyłam.
Pozdrawiam.

[Justin Mylife]

Dzięki, że poświęciłaś mi tyle uwagi i czasu. Rady sobie przemyślę i być moze nawet wyciągne wnisoki. Pozdrawiam serdecznie...

[Margaret Floral]

Nie ma sprawy - ja to lubię, o.
I mam nadzieję, że przemyślisz.
Pozdrawiam.