Utopia

[Mr._Żubr]

Chciałbym umieć pięknie mowić
Powiedziałbym Ci to wszystko co chcę a nie potrafię

Chciałbym umieć śpiewać
Wyśpiewałbym Ci wszystkie miłosne piosenki jakie znam

Chciałbym zamknąć Cię pod kopułą marzeń i snów
A stamtąd nie ma ucieczki

Chciałbym umieć grać na skrzypcach
Wplątałbym Cię w ich struny i już nie wypuścił

Chciałbym być w Twym sercu
Tak jak Ty jesteś w mym sercu

W mej duszy

W mych myślach

W mych utopijnych snach

Chciałbym Cię fascynować
Tak jak Ty fascynujesz mnie

Ale to wszystko to tylko moje marzenia
Tylko mrzonka
Tylko utopia
Ale za to jaka piękna

[Rafał_Leniar]

Dość sprawnie jak na początkującego (naprawdę bywają gorsze debiuty). Podstawowa rada - czytać poezję. Potencjał jakiś jest i rozwijać go trzeba.

Tylko proszę o miłości nie pisać! Bo takie wstawki człowieka rozbrajają:

"Chciałbym być w Twym sercu
Tak jak Ty jesteś w mym sercu" - tym dwóm wersom mówię zdecydowane - N I E...

* * *

"Chciałbym umieć grać na skrzypcach
Wplątałbym Cię w ich struny i już nie wypuścił" - to już zgrabniejsze i świadczy o jakimś 'potencjale'. Ogólnie utwór przeczytałem ze świadomością, że pierwszy z pierwszych.

Życzę udanych prób i pozdrawiam.

[M._Krzywak]

Ekspansja czułej liryki ma to do siebie, że powiela samą siebie - i w ten sposób chcąc nie chcąc opiera się na tych samych słowach-kluczach: serce, dusza, marzenia, zaimki których jest wręcz przerażająco dużo - a wszystko to jednak echo.
Ja za Panem Rafałem - wczytać się w to, co dzisiaj się piszę i wejść na wyższy poziom.
Pozdrawiam.

[Mr._Żubr]

Dzieki za konstruktywną krytykę. Na pewno się zastosuję. Rzeczywiście, wiersz ten jest jednym z pierwszych, jeśli nie pierwszym, więc skoro nie został zjechany od góry do dołu, to chyba źle nie jest.

[Mr._Żubr]

Przyznam się - wierzcie lub nie - że wiersz ten napisałem mając czternaście, czy piętnaście lat i był on moim pierwszym i długo jedynym.

[Mr._Żubr]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wcale???
Dlaczego?