Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

sprzedam nieruchomość
trzech zmarszczek na krzyż
betonowy dla horyzontów

lokalizacja

działka z uzbrojeniem typu
anty progres z dala
od kompromisu

cena

do przemyślenia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ależ proszę się nie krempować, a nuż ktoś jakąś bzdurę walnie. Szczerze mówiąc to zaczyna pan irytować, powinien pan wiedzieć, iż niektóre osoby na tym forum siedzą już kawałek czasu i zdążyły nabyć zaufania do kolegów z serwisu...
Opublikowano

po pierwsze: proszę sobie poprawić byka

pod rugie: nie nalezy nikomu ufać

po trzecie: byki są skutkiem owego zaufania

po czwarte: czy waść myslisz, że mnie obchodzi to: kto tu kogo zna? kto z kim sie spotyka? kto tu z kim i gdzie sypia?

miałem tak wyliczać do 498 ale już straciłem wątek. mam chwilowe zwarcie w mózgu

Opublikowano

po piąte - proszę o komentarze do tekstu, a nie spory

po szóste - dziękuję Jimmy (zrozumiałeś o czym ta "rymowanka" )

po siódme
pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie muszę chyba tłumaczyć, że nie o tego typu zaufanie idzie, a pan robisz się nudny i tak wplątawszy się w pańskie domysły, zapomniałem zupełnie, że przecież pan w ogóle nie napisał swojej opini o wierszu
Opublikowano

wydzierżawię nieruchomość
trzech zmarszczek na krzyż
betonowy dla horyzontów

lokalizacja

działka z uzbrojeniem typu
anty progres z dala
od kompromisu

cena

do przemyślenia

dla polityków

gratis

Przepraszam, ale mi się wersja dla polityków tak pomyślała. Zgadzam się z opinią Macieja Tali.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • kolejny dzień i noc minęły bezpowrotnie pozostało po nich tylko westchnienie którym oddaje hołd temu co było co przeminęło co pozostawiło po sobie tło proszące o spełnienie które staje się coraz trudniejsze z powodu przemijania tego co w nim najpiękniejsze
    • Na moim pogrzebie nie było żałobników, ksiądz mszy nie odprawił  płakał tylko nieboszczyk.   Na moim pogrzebie nie leżałem w trumnie w urnie ciała tylko dusza cicho łkała.   Na moim pogrzebie dzwony nie biły, cmentarz bólem poświęcony, raz po razie umierałem.   Krzyżem pod krzyżem miłość pogrzebałem na własnym pogrzebie.
    • Idyllęta nie chodzi o oszustwo, mitomanię, czy dziecięcą skłonność do fantazjowania. ta kreacja-konfabulacja nie ma w sobie nic z afirmowania zbawiennych mocy  wyobraźni, jej sił stwórczych. co więc chcę przekazać? drabinę w moim domu, wiodącą na strych. widzisz, jak pusto? ładnie wysprzątałem, zabawki, ubrania po zmarłych, czarno-biały telewizor, dziesiątki innych, mniejszych i większych śladów dawno zamkniętego czasu poszły na wycieczkę w ogień, lub na śmietnik. zostały dwa worki z doniczkami. za życia mamy w domu było pełno kwiatów. teraz też są, ale kaktusy, a to nie to samo. kaktusy – prawdziwy metal, Gorgoroth pośród roślin. patrz tu: peerelowskie ceramidło. jest z gliny i absolutnie pozbawione cech drapieżności. proponuję ci zabawę: wyobraź sobie, że na tej, od dawna nieużywanej doniczce zasadza się wielki świat, jest ona esencją przygód, pełni życia! tą, wyekspediowaną lata temu na strych doniczką, wygrywa się wojny, podbija księstwa! patrzysz na nią i jesteś bon vivantem i/albo macho, do tego – miliarderem ze szlacheckiego rodu, Sławoszem Bondem-Poniatowskim, lecisz z nią, na niej, w niej i dzięki niej w kosmos, odzierasz z życiorysu Aleksandra Dobę, Brada Pitta, Johnny'ego Deppa, dzięki doniczce wynajdujesz lek na wszelkie rodzaje raka, więcej  – stwarzasz panaceum, kamulec filozoficzny, podrywasz każdą kobietę (czy mężczyznę, whatever), pusta skorupa z czasów Polski Ludowej zapewnia ci niekończącą się sławę, bogactwo nie do ogarnięcia rozumem i rozum właśnie. doniczka – byle co podniesione do rangi cudu, banał w koronie? raczej szukanie okazji, by być. dopatrywanie się nieistniejących zórz na zasnutym chmurami niebie. grzebanie palcami we własnym mięsie, niby w niecce z pulpą tuż po świniobiciu, by znaleźć drugi endoszkielet, ten, o którym milczą podręczniki anatomii. polowanie (czy mające w sobie coś z kłusownictwa?) z siatką na urwisujące w leśnych gęstwinach, ukryte w trawie i za meblami dzieciaki, którymi byliśmy. odgruzowywanie bajek.
    • @viola arvensis Dziękuję :) @Berenika97 Bereniko 97, niezmiennie dziękuję, natomiast prawda jest taka, że absolutnie nie pamiętam słów króla Stasia i nawet nie wiem o kim mowa i co powiedział. Jeśli się zbiegłem z tymi słowami to tylko dlatego, że jakby sam do nich doszedłem :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...