Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

bardzo poważnie

zak stanisława
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

zak stanisława

zak stanisława

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

myślisz że mam we włosach gniazdo os
zdobi mnie gałązka kwitnącej wiśni

suknia - tulipan na biodrach
bose stopy w stokrotkach tylko nos
zadarty zaczepia listki lipy

seledynowy uśmiech nieba
zadziwia a ja bez kapelusza

idziemy sobie ja i wiatr do rytmu zagwizdani
a słońce przez sito zagląda mi w twarz

chciałabym podskoczyć i kopnąć
kamyk z całych sił żeby poczuć
cholera wie kiedy powtórzy się
taki udany dzień
ale nie chce mi się ruszyć
ręką a co dopiero podskoki

tak naprawdę mam dosyć piegów
i czarnej kawy
przez to moja bezsenność

IN

IN

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Stanka, zmieniaj co tylko chcesz, ale błagam - TEGO NIE RUSZAJ, a zwłaszcza TEGO co otyłą bukwą........pliiiiiiiiiiiiiiiissss
Piotr_Jasiński

Piotr_Jasiński

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Piotrze ma prawo się nie podobać,służę wyjaśnieniem:
poprzez młode zielone liście, niebo wygląda jak światło z lampy bioptron- seledynowo odbija światło.
pozdrawiam Piotrze

No i teraz rozumiem.
Dzięki i pozdrawiam
Tomasz_Biela

Tomasz_Biela

Opublikowano
Opublikowano
myślisz że mam we włosach gniazdo os
zdobi mnie gałązka kwitnącej wiśni

suknia jak tulipan na biodrach
bose stopy
na stokrotkach tylko nos
zadarty do góry zaczepia
zielone listki lipy

seledynowy uśmiech nieba
zadziwia swoją doskonałością

idziemy ja i wiatr
do rytmu
gwiżdże skoczną melodię

chciałabym podskoczyć i kopnąć kamyk
z całych sił
cholera wie kiedy powtórzy się
taki udany dzień
a nie chce mi się ruszyć
ręką nie mówiąc o podskakiwaniu

tak naprawdę mam dosyć piegów
i czarnej kawy
przez to moja bezsenność


wieczności.

płodnaś bardzo ostatnimi czasy :)
ze mną trudnej.
zak stanisława

zak stanisława

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

bajeczko, w odwrotności do Plki ja jak kangurzyca z maleństwem na boku stąpam ciężko
buzia.

Judyt, jesteś niezrównana....w kichaniu!:))))
ściskam

Piotrze z palnięciem w czoło radzę nie przesadzać , bo dysleksja wyleci.:):))))
radości z oglądania świata na seledynowo,hehehehe

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Paulina Dreko
      ,,Różaniec''

      Przez Paulina Dreko · Opublikowano

      Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Tam i tu.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • violetta
      Na wolności

      Przez violetta · Opublikowano

      @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • andrew
      Na wolności

      Przez andrew · Opublikowano

      @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • andrew
      ***Gdzie jest Bóg?

      Przez andrew · Opublikowano

      @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...