Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Przyjacielska rada

kaja- maja
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

kaja- maja

kaja- maja

Opublikowano
Opublikowano

Dlaczegi wciąż uciekasz?
Dlaczego w dłoniach kryjesz twarz?
Czy ktoś Ci krzywdę wyrządził?
Czy za swym sumieniem gnasz?

Podnieś głowę do góry.
Bardzo miłą masz twarz.
Spróbuj uśmiechnąć się
Przez łzy do ludzi.
Przecież w nich miłość do nich masz.

Więc

Więdz nie uciekaj tak ciągle,
Pokaż jakie serce masz.
Sumienie zostaw na potem,
Bo ono gryzie każdego z nas.

Więc

Więc pokaż swą twarz,
Niech każdy zobaczy
Jaki uśmiech masz.

I

I nie gryz się przeszłością,
Bo ona minie jak czas.
Zaświeć swymi oczami,
Żeby było w nich utonąć
Jak w oceanie i zakochac się
W nich jeszcze raz.

kaja- maja

kaja- maja

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

sorry,powinno być 'dlaczego' i 'wiec'.
I powinnam napisać'Żeby było można w nich utonąć'.
O to Ci chodziło?
Przyznaję,pomyliłam się.Ale już go nie poprawię,bo piszę od tak sobię.Poetką nie jestem.Wybacz.Pozdrawiam

kaja- maja

kaja- maja

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Specjalnie dla Ciebie poprawiony.


Dlaczego wciąż uciekasz?
Dlaczego w dłoniach kryjesz twarz?
Czy ktoś czy krzywdę zrobił?
Czy za swym sumieniem gnasz?

Podnieś głowę do góry.
Bardzo miłą masz twarz.
Spróbuj uśmiechnąć się
Przez łzy do ludzi.
Przecież w nich miłość do nich masz.

Więc

Więc nie uciekaj tak ciągle,
Pokaż jakie serce masz.
Sumienie zostaw na potem,
Bo ono gryzie każdego z nas.

Więc

Więc pokaż swą twarz,
Niech każdy zobaczy
Jaki uśmiech masz.

I

I nie gryz się przeszłością,
Bo ona minie jak czas.
Zaświeć swoimi oczami,
Żeby było można w nich utonąć
Jak w oceanie i zakochać się
W nich jeszcze raz.





Ps.Dziękuję ,że Ci się dobrze czyta to co napisałam.A tak od serca;Głowa do góry,dla każdego zaświeci słońce.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Magdalena
      Katastrofa

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Jęczy gdzieś w koncie Mała włochata katastrofa Trzymam ją na dystans Jest przymilna i słodka Łapię ją za włosy  I głaszczę oburącz Miałam mniej kochać Madzia sześciolat  Obiecała to krowie Mniej kochać mniej cierpieć Znaczy      
    • EsKalisia
      Oaza spokoju

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      Karm głód, nie strach. Potrzebujesz miłości, nie - cukru! Po pewnym czasie odróżnisz szczęście  od biegania ze wzwodem codziennie. Będziesz chciał spokoju, nie pola bitwy....  
    • viola arvensis
      starsza pani

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      z tego miasta nie da się wyjść nie ma okna na świat, żadnych na przestrzeń drzwi tylko światła które wskazują jak myśleć i jak żyć i pasy po których należy iść a tłum przelewa się weń jak szara fala brudnej rzeki oczy wpatrzone w smartfony pochylone sylwetki tłum duchowo kaleki tu nie ma miejsca na ptaków śpiew gonitwa trwa, mamony zew zapluty beton, baner i cegła ludzkie projekty zastygła krew w kącie na murku siedzi ona pani starsza, zgarbiona robi skarpetki na drutach nieczułym tłumem zatruta chce sprzedać za kilka groszy to czego tłum nie nosi nie lubi nie akceptuje biedy i smutku nie kupuje tłum - szara masa jaskrawy szum i jego zarzygane chodniki nikt nie rozmawia z nikim suną ząbi współczesne karmi ich życie doczesne bez ducha nikt nie widzi nie mówi nie słucha tylko w wyblakłych źrenicach starszej pani co modli się nad skarpetkami przestrzenie, mądry spokój i że kiedyś coś sprzeda ostatnie marzenie siedzi skulone z boku.  
    • Alicja_Wysocka
      sen o morzu

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      Dzisiaj w nocy śniłeś mi się. Szliśmy razem w stronę morza.    Ziemia przestawała być twarda, miękła pod stopami. Trawy było coraz mniej, coraz więcej piasku.   Morza jeszcze nie było widać - górka zasłaniała horyzont - ale zapach już wiedział. Glony, ozon, sól, ślad rybich sieci.   Musieliśmy zdjąć buty. Ziarenka złotego piasku wciągały nas coraz głębiej.   Dzień był ciepły i wietrzny. Wiatr przyniósł szum - spokojny, jak muszla przy uchu.   Aż wreszcie ukazał się bezmiar wody, w której odbijało się niebo - albo odwrotnie.   Pocałowałam cię. Na twoich ustach była sól - podobna do zapachu morza, radosna i stęskniona.   Z góry widać było kutry - nie wiadomo, czy wracały, czy wypływały. Sieci trzepotały na wietrze. Fale jedna po drugiej ulegały brzegowi.   Piasek usuwał się spod stóp, kiedy zbiegaliśmy w dół dotknąć mokrej linii wody. Krzyk mew połączył się z budzikiem. I było rano.    
    • APM
      Senne wody lanie

      Przez APM · Opublikowano

      @bazyl_prost Aha @Charismafilos też nie wyrabiałam się z pisaniem, dopiero końcówka nieco zwolniła @Wiechu J. K. Dziękuję, nie lubię zimnego rosołu! Właściwie to już nie pamiętam jak smakuje zimny rosół, ale musi być okropny. Ja wolę ukrop niż okrop.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...