Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

co koń wyskoczy przez prerie
przez piaski ruchome i wydmy
do morza by poczuć zapach
w nozdrzach i słyszeć równy
stukot kopyt na deskach
by poczuć wiatr we włosach
pamiątka z Sopotu

--------------------------------------------
http://th.interia.pl/51,gfb42e7a72015779/i410709.jpg

Opublikowano

Witam,

uśmiech pojawia się przy czytaniu,
bardzo zgabny,
osobiście ominęłabym tylko słowo "ten"
myslę, że bez niego będzie subtelniej
ale to oczywiście tylko moje prywatne odczucie.

Pozdrawiam ciepłą chmurką
Patrycha

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Prawda to.
Szczególnie te złote czasy gdy wszystko było proste
i sprowadzało się do zjedzenia zupki, zabawy i dobranocki.
A ja kiedyś bawiłem się amatorsko fotografią.
Cały sprzęt jeszcze leży sobie, nawet odczynników i papieru
troszkę mi zostało. :-)
Myślę więc że fotoplatykonów będzie kilka (naście?)

A tak w ogóle to fotoplastykon czy fotoplastikon?
Spotkałem obie formy i nie wiem która jest prawidłowa?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Piotrze z twojej fotki złapałam konia trojajńskiego, więc wybacz juz nie zajrzę na stronę....
od wczoraj miałam unieruchomiony komp.
słońneczka, Es

No nie. Głupio mi teraz.
Muszę zmienić serwer do zrzutu.
Na wszelki wypadek wywalam link.
I najmocniej przepraszam.
Wkleje nowy gdy znajdę coś bez trojanów.
Słońca bez wirusów ;-)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ten fragment jest dla mnie :)
chociaż akurat podczas jazdy konnej nigdy tego nie czułam
bo na łepetynie miałam zawsze toczek (blondynka często spada)
fajny jest ten Twój fotoplasticon, podoba mi się pomysł
wygrzebałam niedawno zdjęcie jak dosiadam owczarka podhalańskiego
w okularach (tzn. pies był w okularach)
ze zdjęcia wynika, że obydwoje byliśmy happy
ale wiersza o tym nie napiszę, bo nie umiem...;)
:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ten fragment jest dla mnie :)
chociaż akurat podczas jazdy konnej nigdy tego nie czułam
bo na łepetynie miałam zawsze toczek (blondynka często spada)
fajny jest ten Twój fotoplasticon, podoba mi się pomysł
wygrzebałam niedawno zdjęcie jak dosiadam owczarka podhalańskiego
w okularach (tzn. pies był w okularach)
ze zdjęcia wynika, że obydwoje byliśmy happy
ale wiersza o tym nie napiszę, bo nie umiem...;)
:)))

Rozumiem ten toczek, choć spaść tylko raz mi się udało.
Ale takie są skutki jeżdżenia nocą po plaży. No i oczywiście nie z tego na zdjęciu. ;)))
Miło że przypadł do gustu, a co do pisania to ja też chyba nie bardzo umiem ale bardzo lubię. ;))))))
Piszę po prostu co mi impulesy elektryczne po neuronach w łepetynie przyniosą. hihi
Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • U mend, o, rum urodnemu
    • @Posem - @Konrad Koper - dzięki - 
    • RABATKA   Kilka dni temu, Nie wiedzieć czemu, Wprost mi znajoma wyznała, Że moje wiersze Są coraz gorsze, I że to wszystko jest chała.   Gdzie się nie wczyta, Tylko krytyka, Tylko by komuś dowalić. - Mógłbyś czasami Ruszyć zwojami I delikatnie pochwalić.   Jako krwiożerca, Biorę do serca, Od dzisiaj tworzę w kolorze. Teraz napiszę, Bębniąc w klawisze, Coś o kwiatuszkach (o Boże!).   ***   Przy miedzy stara Stoi kopara. I przy silniku męt dłubie. Czasem zapali, Wówczas dym wali, Zwłaszcza, gdy czuje coś w czubie.   Otóż krok dalej, W kierunku alej, Wielka, kwiecista rabatka. Co znakomicie Umila życie, Fajna dla pieszych to gratka.   Rosną obficie, Ciesząc się życiem Kwiaty, porosty i zioła. Wszystkie pod rękę, Nucą piosenkę, Śpiewają chórem dokoła:   Cynie i bratki, Wilce, bławatki, Malwy, szarłaty, stokrotki, Dalie, rumianki, Astry, kocanki, Ślazy, złocienie, pachnotki.   Maki, lewkonie, Fiołki, piwonie, Dzwonki, petunie, orliki, Chabry, titonie, Bzy, pelargonie, Floksy, nasturcje, goździki,   Ale wśród tego, Tego wszystkiego, Życie po prostu się toczy. Ktoś nie dowierza, Ile tam zwierza, Jakiż ten wiersz jest uroczy.   Pszczoły, komary, I żuczek stary, Żabki, motyli tysiące. Ćmy, nawet ważki, Kreciki, ptaszki, A wszystko to na tej łące.   Natury czary, Piękno bez miary, Niebiański świat kolorytu, Cudności wszędzie, Na pewno będzie Znajoma pełna zachwytu.   Zero krytyki, Ni polityki, Żegnam, oddalam się tyłem. Kwiatki, motyle, Śliczności tyle, Zdrówka! Ja swoje zrobiłem.   ***   Potem, niestety, Krzyknąłem „rety”! Powiem wam, jasna cholera, Że ten męt starą, Wstrętną koparą, Zjeździł rabatkę do zera …   ***   Chłopcy, dziewczęta, Wnuki, wnuczęta, Inne stworzenia nam miłe: By cię głaskali, Maltretowali, Nie rób niczego na silę!  
    • Młody lis, rankiem w kurniku, Robił kurce fiku-miku. Miała mu za złe, Bo zrobił pauzę. A on potrzebował siku …
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...