Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pokój w sercu .....

Waldemar Wójcik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Waldemar Wójcik

Waldemar Wójcik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Wynajęłaś w mym sercu
Mały pokoik,
Klitkę rzec można
Krzesło się ledwie
Mieściło
Na którym czasami przysiadałaś
W drodze do pracy.

Lecz z czasem zamieszkałaś
W całym domu
Zajęłaś parter, piętro
I nawet piwnicę
A mi pozostał ten mały pokoik na strychu
I czasem też sobie siadam
Na Twoim krześle
I zastanawiam się jak rozbudować swój dom
By stworzyć w nim tyle miejsca na ile zasługujesz
To będzie ogromna budowla.

Witold_Adam_Rosołowski

Witold_Adam_Rosołowski

Opublikowano
Opublikowano

forma i styl bez zarzutu - nie wiem czy taki byłby - ale Waldemarze - wielu budowało już dla swych Pań pałace - serce to nie cegła - nie zgodzę się z Tobą - chyba, że Panią swą chcesz zamknąć w czymś dudniącym, tętniącym, eeeechhhhh - przerazi się - ale wybacz - to moja sugestia - ja tam bym w przestrzeń z nią - z dala od ogrodzeń - bo czymże jest moc graniczenia ... jak nie upadkiem - Waldemarze - piekny wiersz - ale osobiście nie zgadzam się z treścią - mój komentarz - mój wybór po przeczytaniu

pozdrówko W_A_R

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Łukasz Jurczyk
      mleczarka

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Poet Ka   Mleczarka   Nie miała dzwonków. A jednak wszyscy ją usłyszeli.   Skórki wiewiórek lekkie jak śmiech na jej ramionach.   Nie kłania się. Nie wie, że tu to obraza.   Kupcy milkną, starcy odwracają wzrok — ona stoi wyprostowana.   Patrzy na nas jak na psy, które szczekają za płotem.   Dłoń trzyma bukłak z mlekiem, jakby trzymała losy pustynnych nocy.   Jeden z Sogdów szepcze: „sprzedała już więcej dumy niż mleka.”   A ja myślę — kto pierwszy kupi jej śmiech i czy na pewno wygra.   Pozdrawiam 
    • Poet Ka
      mleczarka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @aff @andrew @karenka  @Leszek Piotr Laskowski dziękuję Wam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Łukasz Jurczyk bardzo dziękuję
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 98. Lustro

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!!   Epoka hellenistyczna to fascynujący okres w historii :)    Pozdrawiam @Berenika97 Bardzo dziękuję !!!   Trafiłaś z opisem w samo sedno :)   Na marginesie "śnieżna ślepota", to nie tylko metafora. To ostre zapalenie spojówek i nabłonka rogówki (za wikipedią :)   Jej objawy opisał nie tylko Arrian, ale także Ksenofont w Anabazie, w chyba o wiele bardziej dramatycznych okolicznościach.   Pozdrawiam
    • aff
      Do wszystkich ważnych 🐍 Czary

      Przez aff · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie dziękuję @karenka :)   Nie lubię osobiście zjadliwej satyry. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 99. Bessos

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      99. Bessos* (narrator: hypaspista)   1.   Nie każdy człowiek mieści się w historii, którą sobie wybrał.   2.   Zdradził Dariusza, a potem ogłosił się szachinszachem. Wielkie plany na wątłych barkach.   3. Nie pierwszy w historii, który uwierzył własnym szeptom.   4.   Łatwo zostać królem. Trudniej znaleźć ludzi, którzy w to uwierzą.   5.   Budował na piasku — a potem dziwił się, że wszystko tonie.   6.   Zdrada jest ogniem. Nigdy nie wybiera jednego domu.   7.   Oddaliśmy go tym, którym wbił nóż w plecy — wiedzieli, co zrobić.   8.   Zostało tylko imię, które brzmi pusto, jak źle uderzony bęben.   *Bessos - krewny Dariusza, satrapa Baktrii i Sogdiany. Stał na czele spisu, który doprowadził do śmierci Dariusza. Ogłosił się królem królów. Wydany przez własnych ludzi Macedończykom. Jego koniec jest różnie opisywany w źródłach. Wszystkie są zgodne, że nie był to lekki koniec.    cdn.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...