Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Czy warto

MisieL
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

MisieL

MisieL

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Patrzysz na ludzi i widzisz mamonę
To tylko pryzmat , to jest porojone
Chęć wzbogacenia każdy to lubi
Lecz Ty nie widzisz, że czasem to gubi
Wpadasz w szaleństwo uciekasz od ludzi
Małą paranoję w swej głowie budzisz

Nie masz przyjaciół bo po co ich mieć
Każdego bez chajsu traktujesz jak śmieć
Dla Ciebie ważne to cel w życiu mieć
By już przed nikim się nie łasić i gnieść

Dwa srebrne Audi w garażu stoją
Willa, basen, to wszystko z ochroną
Byś mógł żyć godnie ze swoją dolą
Nikt Cię nie zrani, chajs twoją ostoją

Czy przyjdzie przyjaciel ze szkolnych lat
Nie, on tu nie przyjdzie, tyś nie jego brat
Kasę wolałeś od bliskich tak
Że zapomniałeś co to już jest przyjaźni smak

Nowymi przyjaciółmi już się otaczasz
Z tymi co pieniędzy mają jak makiem zasiał
Zaproszenie na balangę, imprezę, urodziny
Z chęcią tam idziesz, ale bez rodziny

Gadka o finansach, interesach i kobietach
A wszystko po to żeby im namieszać
Łatwą kasę zdobyć potem się ulotnić
Nowe interesy z nowicjuszami robić

Tak mija rok, dwa i dziesięć lat
Na forsie już śpisz, marzeń już brak
To co chcesz mieć bez trudu to masz
Żadnej przyjemności już nie daje Ci ten świat

Zaglądasz w przeszłość i myślisz jak
Jakby wyglądał bez tej forsy świat
Czy by było ciekawiej na pewno tak
Rodzina, przyjaciele, w miłości trwać

Lecz to już nie wróci nie cofniesz lat
Zmarnowałeś pół życia, drugiego brak
Błędów nie naprawisz, szalałeś tak
Zapomniałeś o rzeczach istotnych i trach

Teraz tylko wiatr pozostał przy Tobie
Pamięć po Tobie śpi też w Twym grobie
Nikt Cię nie odprowadził i nikt nie pożegnał
Jaki byłeś dla świata taki los Cię tu żegnał

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      wilczy gdziebieśnik

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @MIROSŁAW C.   To jeden z najbardziej przejmujących wierszy o wojnie, jakie czytałam. "Zawarte małżeństwo z bronią z zamkiem czterotaktowym" - ten obraz jest genialny i przerażający jednocześnie, bo pokazuje intymność z narzędziem śmierci, przymusowe zbratanie się z tym, co zabija. Wiersz dotyka czegoś głębszego niż trauma wojenna - dotyka egzystencjalnej pustki, w której śmierć przestaje być zagrożeniem, a staje się pokusą spokoju. Niezwykłe i bolesne.
    • Sylwester_Lasota
      Obława 2

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Wydaje mi się, że wiersz w oczywisty oczywisty sposób nawiązuje do Obław Jacka Kaczmarskiego. Kaczmarski napisał ich trzy, a właśnie druga chyba najbardziej do mnie przemawiała.     Pozdrawiam.
    • Berenika97
      Anty- rap "na tak"

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @EsKalisia   To manifest życiowy - lista małych i wielkich "tak", które wyznaczają granice i wartości. Przeskoki między różnymi skalami - od fundamentalnego "wzajemnego poszanowania" przez prozaiczne "unikanie cukru" po "rapującą dziewczynę z przedmieścia" - pokazują, że świadome życie buduje się zarówno z wielkich zasad, jak i drobnych, codziennych wyborów. Melisa w kubku ma tu taką samą wagę jak poezja po zmierzchu - bo obie mówią o dbałości o siebie. A finał jest genialny - mądrość i łagodność w jednym - umiejętność odpuszczenia, nieangażowania się w jałowe spory, danie sobie i innym prawa do niedoskonałości. Wiersz brzmi jak oddech ulgi, jak przypomnienie, że można żyć prościej, świadomiej, z mniejszą ilością niepotrzebnego hałasu.
    • Omagamoga
      Palindrome je mordni lap

      Przez Omagamoga · Opublikowano

      ot samemu , umem as to masta at sam
    • Berenika97
      Profil

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Trollformel   Ten wiersz to gra między istnieniem a nieistnieniem, między stwierdzeniem a pytaniem. A potem ta desperacka prośba o dotyk, o interakcję- "pyknij czoło potrzyj policzki potarmoś włosy" . "Strzałką kursuj po moim tle" - to świetny obraz cyfrowej egzystencji - jesteś tłem, interfejsem, czekasz aż ktoś po tobie poklikuje, wywołuje cię do trójwymiaru. To wiersz o niewidzialności, o potrzebie bycia zauważonym, dotykniętym, potwierdzonym w istnieniu przez drugiego człowieka. Bardzo współczesny i ciekawy.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...