Kreatura

[Maciej_Bacztub]

Kreatura, podziemny krzyk.
Nieznane rzeczy, ciepłe ściany.
Za rogiem armia - jedzą kości.
Na skalnym grobie stoi tron
Zdobiony krwią, świeżą krwią.

Siedzi tam i odpoczywa.
Przerwa po zbrodni.
Nowe wizje, plany.
Pnie się do słońca, na ziemię.
Chce przejąć władzę.
Znałem Cię...
Byłeś dobrym człowiekiem.
Zapomnienie, czcigodny sen.
Nie ma Cię, nie ma Cię

Ręce archeologa wykopały tron.
Stoi w muzeum, w sali wieczności.
Stoi na skalnym grobie
A na nim rzeźba - twarz kreatury.


[sub]Tekst był edytowany przez Maciej_Bacztub dnia 17-03-2004 23:37.[/sub]

[Annabel Turtle]

Eh...
Strasznie uniwersalny ten wiersz.... :)
Można go interpretować na wszelkie sposoby... Podoba mi się to... :)
Tyle że tchnie jakimś niepokojem, strachem... itp.
Pozdrawiam.

[natalia]

literówka - czcigodny

wiersz refleksyjny, ale jakoś mrocznie ...
nie za dobrze mi brzmi "przerwa po zbrodni", może przerwa w zbrodni?..
i chyba niekonieczne powtórzenie "stoi"

hmmm interesująca ta twoja kreaturka...

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Witold_Adam_Rosołowski]

Panie Macieju - ale zmuszasz do myslenia - ten tron nie jest ciepły - może by go zakopać znów gdzieś skoro taki ... - wykraść z muzeum i porąbać ....

pozdrówko W_A_R

[Maciej_Bacztub]

Witam
Dziękuję za wskazanie literówki - nie zauważyłem. Przerwa po zbrodni zostanie, ale przerwa w zbrodni też ładnie brzmi.
Tron musi zostać dla naszej pamięci.
Pozdrwaiam
-Maciek-

[Maciej_Bacztub]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I o to właśnie chodziło mi, żeby pobudzić innych wyobraźnię.
Pozdrawiam
-Maciek-

[Maciej_Bacztub]

Dzięki za interesowanie i wypuszczam mój wiersz aby ktoś inny się jeszcze wypowiedział.