kryształowy krół

[fiona23]

W kryształowym pałacu na tronie z ametystu siedział król, pił kawę z porcelanowej filiżanki i rozmawiał z kryształową królewną stojącą na stole.Rozmawiali tak codziennie, aż do pewnego listopadowego popołudnia, kiedy król strącił ze stołu królewnę, a ona rozbiła się. Gdy król to zobaczył gorzko zapłakał, gdyż stracił swoją towarzyszkę rozmów, jedyną przyjaciółkę.
Długo nie mógł się po tym pozbierać zamknął się w sobie przestał jeść spać; lecz w chłodny wieczór przed gwiazdką przyszła do niego wróżka we śnie i powiedziała
-Pozbieraj kryształki i wyrzuć przez okno pałacu, a zobaczysz na nowo swoją kryształową przyjaciółkę.
Następnego dnia wyrzucił kryształki przez okno, a one zaczęły tańczyć w powietrzu, mienić w słońcu kolorami tęczy i tak powstała nowa kryształowa królewna, która już nigdy się nie stukła.

[Rhiannon]

Widzę, że jesteś zakochana w kryształach. :)

Zbyt oszczędne opisy. Za mało w nich dynamiki i obrazowania. Ten utwór wygląda jak streszczenie jakiegoś opowiadania.
Rozwiń temat po prostu. Daj się ponieść wyobraźni. Bo można z tego zrobić bardzo ładną baśń dla dzieci. Taką, jak nam mama czytała do snu, żeby nam się śniły kryształy, tęcze i garnce błyszczącego złota na ich końcach.
Słowem - dopracuj to jeszcze, bo warto. Ten utwór jest według mnie stanowczo lepszy, niż ten, który zamieściłaś w Z. :)

Pozdrawiam, R.