Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przez tysiące lat gładzony
leżał raz przydrożny głaz
zakochany w swej sąsiadce
brzozie wyznać miłość czas

wiedział że druga strona
rowu to jakby inny świat
lecz nie takie przeszkody
miłość potrafi ominąć więc

wyruszył w drogę głaz
pchany siłą potężną
by dać dowód miłości
i szedł tak lata i zimy całe

gdy dotarł już do kresu
spojrzał na brzozę czule
okazało się wtedy że
ukochaną już wczoraj
porżnęli na opał

nie zwlekaj
ktoś cię może uprzedzić

Opublikowano

Piotrze - musi byc melodia (rytm). Przeczytaj na głos:

przez tysiące lat gładzony
leżał przydrożny głaz
zakochany w sąsiadce wierzbie
zapragnął wyznać uczucie

a przeczytaj to:

przez tysiące lat gładzony
leżał raz przydrożny głaz
zakochany w swej sąsiadce
wierzbie wyznać miłość czas

(tak na szybko skomponowałem, jednak te wersy tak się nie urywają)

Opublikowano

Judyt
Miło że rozwesela. Zawsze mnie cieszy dobre samopoczucie innych.
Sam się wtedy lepiej czuję.

Ewa Kos
Tak jakoś wyszło na wesoło. Choć w założeniu miało być na poważnie.
Ale staram się unikać patosu, a taka była pierwsza wersja, nawet nie wiersza
co założenia. Być może wpływ miało na to miejsce "narodzin" - filharmonia. ;)

Michale
Dobra jest twoja wersja, rzeczywiście bardziej rytmiczna.
Tylko ja się bałem wchodzić w rymy, a mi w zasadzie rytmika wychodzi
w rymowanych wierszach. No a jak zaczynam rymować to zaraz
"perełki" się mi pojawiają: "moje - twoje - znoje", "miłości - radości" itp ;)))
Ale popróbuję, może coś wyjdzie.

Pozdrawiam Was serdecznie

Opublikowano

ja też pozdrawiam
-wiersz mi się b. podoba
a brzoza -taka smukła, wysoka,delikatna-jakoś mi bardziej poruszała wyobrażnię-ale cóż jeśli często "przy drogach" (skojarzenie z...?) ;)
to wierzba niech już będzie-koniecznie
chociaż płacząca...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka Ja to odbieram tak, że uczymy się od najlepszych, żeby mieć odwagę stać się sobą ... Pozdrawiam 🪻    
    • @Grahamoza a gdyby tak na chwilę przestać analizować żona- mąż a człowieka znależć w każdym  …taka wiwisekcja na żywym organiżmie to każdy razem i osobno zrozumiałoby czym najmiejsza „ ranka „ jest …to takie proste i takie trudne tylko zniknęły stoły w kucki niewygodnie na długie rozmowy  do świtu zakończone porannym pytaniem zrobisz kawę kochanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      śpieszę się dziś pamiętaj ble ble -:)-:) i znowu się zaczyna-:) sukienka za mała o boże to twoje spodnie włoże i nie ma mnie już ps  dobrego dnia z taką podzielnością uwagi  każdy mecz wygrasz
    • @Juliusz Pietrócha    Oryginalny, absurdalny, obrazowy i sugestywny wiersz.   Niejasna  jest granica między poczuciem mocy a mocą rzeczywistą.   Staje się jednak wyrazista dzięki niezgrabnym lecz silnym przytupom  damy, które zaskakują.   Nie są charakterystyczne dla takich pań.   Jeśli jednak połączyć biel z  groteską- to wtedy im do twarzy.
    • @Charismafilos zuchwale, niby banalnie ale z podbiciem. Stylowe rymy. W calokształcie odbieram jako żart z echem, podwójnym dnem. Czuć tu człowieka;)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Sam żart w dobrym tonie, z przymrużeniem oka o ludziach I relacjach... Czy w życiu wszystko sprowadza się do seksu i bezsilności? ... W moim, subiektywnym,  odczuciu czuć klimat Jasnorzewskiej. Pozdrawiam   
    • @Mel666 Siostro :) wpadłam zobaczyć co u Ciebie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Moje odczytanie jest bliskie @Berenika97. To bardzo bardzo osobisty wiersz tak go odbieram. To moment, w którym ktoś odchodzi a kruk jest bezradny.  Podoba mi się kontrast między naturą a samym krukiem. On czuwa, gdy brzozy płaczą.. Z samej symboliki kruka możnaby tu wiele wyczytać. Ja chyba najbardziej jestem bliska zdaniu, że chodzi o samotność I czuwanie , odnosząc do całego klimatu wiersza.    Siostro;) powiem :znak z niebios... @Mel666 ja bez Twoich wierszy usycham:)  Buziole !  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...