„Siedząc w operze i mierząc latające talerze”

[Witold K.]

„Siedząc w operze i mierząc latające talerze”


Jestem, czy tylko tak mi się wydaje?
Słowa te piszę naprawdę, czy naprawdę, czy na niby?
To, co widzą me oczy faktycznie istnieje,
Czy może to zwidy?

Człowiek zadaje miliony pytań,
Nie znając odpowiedzi na te podstawowe.
Czy z sensu tych kilku zdań
Wynika, iż istota ludzka rzeczywiście funkcjonuje?

Myślimy, żeśmy najmądrzejsi,
Lecz nawet Ci w umysłach najtęźsi
Nie odpowiedzą na najważniejsze pytanie.
Czy my rzeczywiście żyjemy?
Wystarczy już tego rozważania, czas na masowe zasypianie,
Więc niech nam się przyśni, że rozumiemy.


Myśląc, że żyję.
VII 2006

[dorota komar]

hej....piszesz inaczej niż ja.....ładnie, podoba mi sie ale ja uwielbiam rymy.....ale pora poznać coś innego.....pozdrawiam pa