Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gruzowisko wspomnień
usypane naszymi rękami
gdzie ciężko wnoszone kamienie
układamy wytrwale stosami
wysypisko wspomnień
zaszło mgłą zapomnienia
jedyne co pozostaje
to studnie wyschniętych
łez naszych -kamienie...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pardon, ale to jest strasznie kiczowate, tzn. oparte na "kalkach", czyli wielokrotnie uzywanych motywach, które wskutek tego zostały strywializowane, jak łabądki, gruchające gołabki czy różyczki - znaki miłości ;)
Jest też sporo wierszy z motywem "kamienia" (wystarczy sięgnąc np. do Herberta) - od tego się nie ucieknie. Pisząc musimy pamiętać, co już napisano.
W tym wierszu wszystko zostało łopatologicznie wyrzucone na wierzch - nie maq tajemnicy, niedopowiedzenia, przedstawiona myśl jest banalna do bólu (sami jesteśmy sobie winni, że wszystko kamienieje i w końcu może my też). Sformulowania są nieporadne (usypane czy wnoszone, bo jedno sugeruje dół, a drugie - górę; "łez naszych" zbyteczna inwersja - patos i tak wnoszą już "łzy"). Niby wiersz regularny, a jednak w 2 części połamany porządek wersów rymujących się, zresztą rymy też niedobre (gramatyczny: rękami - stosami).
Czemu tak dużo piszę o tak krótkim tekście? Bo jest tak zły? Tak, jest tak zły.
Ale jest w nim błysk pomysłu - zachęcam autora do pracy. Jeśli skorzysta z moich uwag, będzie mi miło.
b

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Maksymilian Bron Czuć mocną inspirację Herbertem, choć ten utwór jest oczywiście o wiele mniej ogólnoludzki. To w gruncie rzeczy intymna rozmowa ojca z synem, który chce podzielić się z nim swoją mądrością i doświadczeniem widząc, w jak trudny okres wchodzą oboje (bo dojrzewanie, młodzieńczy bunt, szukanie tożsamości młodego człowieka - to ciężki czas i dla dzieci, i dla rodziców). Cenną rzeczą jest w tym wierszu szukanie porozumienia, wspólnego mianownika, odwołanie się do tego, co łączy, pomimo różnic i upływu czasu. Obawiam się jednak, że każdy musi do tak zwanej życiowej mądrości dojść samotnie i na własną odpowiedzialność.
    • @Radosław   Dla mnie Twój wiersz dotyka czegoś bardzo bolesnego i bardzo współczesnego zarazem. Ta dysproporcja między "całym serduszkiem" a "emotikonką" to właściwie cała opowieść o tym, jak bardzo różnie ludzie mogą przeżywać tę samą relację. Ona daje autentyczność, głębię, prawdziwe uczucie - coś, co kosztuje. On odpowiada gestem, który nic nie kosztuje, który można wysłać jednym kliknięciem. Minimalizm formy potęguje przesłanie.  Ale ostatnio zbyt często doszukuję się drugiego dna. 
    • Znowu poruszyłaś ciekawy temat. Pamiętanie ma dwa wymiary, jeden racjonalny, bo mózg pamięta, lepiej lub gorzej, co się wydarzyło, lub co człowiek widział, czy przeżył. To pamiętanie ma pozytywny aspekt, bo większa wiedza pomaga człowiekowi w życiu, pomaga unikać tych samych i podobnych błędów. Drugie pamiętanie, jaki u Ciebie, to przeżywanie, wspominanie traumatycznych wydarzeń, a dotyczy emocji, które bolą i nie pozwalają zabliźnić się ranom. Jeśli to pamiętanie i przekonanie, że nic się już nie wydarzy jest "trwaniem bytu", niestety ma destrukcyjny wpływ, a może prowadzić do depresji, czy załamań nerwowych. Ludziom wrażliwym, emocjonalnym trudno niestety nad tym zapanować. Pozdrawiam serdecznie z podobaniem dla wiersza. 
    • A mi się przypomniał wiersz Mickiewicza "Chłop i źmija" - pewnie mało kto pamięta ze szkoły - ale zasadniczo jest na ten sam temat - trzeba wiedzieć komu pomagać i jak to robić mądrze, żeby chronić siebie samego.
    • @Waldemar_Talar_TalarDziękuję, bardzo mi miło :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...