Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

lampa pozostawiona z własnym mrokiem
od dłuższego czasu z czymś na myśli
notatnik bez sprawy którą mógłby odłożyć
na później nie od wczoraj
niebo ozdobione ornamentami

radio mówi do siebie ściszając głos
przetaczasz się przeze mnie
niczym wiosna przez miasto
niezjedzona kanapka na talerzu
i nie mogę nic na to poradzić

ani na słońce
ani na mój źle skrojony garnitur
ani na dzisiaj bez muzyki

gdy komoda pełna szkła
telefon milczy
ponadto

Opublikowano

ciekawe spojrzenie, ale wyrzucilabym zbedne moim zdaniem dopiski, by stworzyc obraz lekkiej tajemnicy....:

"lampa pozostawiona z własnym mrokiem
od dłuższego czasu z czymś na myśli
notatnik bez sprawy którą mógłby odłożyć
na później

radio mówi do siebie ściszając głos
(a ty)przetaczasz się przeze mnie
niczym wiosna przez miasto
(i nic na to nie poradze)

ani na słońce
ani na mój źle skrojony garnitur
ani na dzisiaj bez muzyki

gdy komoda pełna szkła
telefon milczy
ponadto"

ps.prosze nie miec mi tego za zle, i nie sugerowac sie zanadto....serdecznie pozdrawiam ;)

Opublikowano

Ależ...dziękuję bardzo. Zawsze doceniam opinie innych, tym bardziej, iz trudno mi spojrzeć na "chłodno" na własny tekst. Dlatego zawsze biorę pod uwagę opinie "z zewnątrz'.

Raz jeszcze dziękuję.

Regards.

Opublikowano

wersja kompromisowa..?;)
oczywiście będę wdzięczny za wszelkie opinie...



lampa pozostawiona z własnym mrokiem
od dłuższego czasu
z czymś na myśli
notatnik bez sprawy którą mógłby odłożyć
na później

nie od wczoraj niebo ozdobione ornamentami
radio mówi
do siebie ściszając głos
przetaczasz się przeze mnie niczym wiosna
przez miasto
i nic na to nie poradzę

ani na słońce
ani na mój źle skrojony garnitur
ani na dzisiaj bez muzyki

gdy komoda pełna szkła
telefon milczy
ponadto

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...