Tobiasz

[Karol Samsel]

mały tobiasz wprost uwielbiał samotność
przepadał także za alianckimi czołgami
rosją i krajobrazami kamczatki
przedszkola wtedy były przepełnione
jak lazarety więc uczył się w domu
jego matka słuchała mozarta
on tylko podsłuchiwał
i czekał aż wykiełkuje ziarno
które zasadził w jej butach

o śmierci wiedział niewiele
tyle że jest i ma się dobrze
gdy pierwszy raz ujrzał martwą jaskółkę
droga była biała od porannej mgły
odruchowo nadepnął na jej głowę
a ona zmartwychwstała
wydziobując niebu
z radości oczy

potem długo musiałem tłumaczyć
tobiaszowi że jego życie jest snem
i wszyscy umieramy bez względu na zasługi
zachłystywał się co drugie słowo
jakby przyzywał anioły by mnie zabiły
czym prędzej nim do końca pozbawię go

sensu życia

16.02.2007r.

[były__premier]

no tak,sens życia. też się zastanawiam nad tym wydziobanym niebem, i alianckimi czołgami nacierającymi na pustynną armię Rommla,O! :)

[Karol Samsel]

Dziękuję za odwiedziny. Wydziobane niebo wcale nie jest dowodem na to, że świat chwieje się w posadach:). Pozdrawiam serdecznie.

[Waldemar Talar]

Przekonał mnie jest ciekawy i dobrze prowadzi
czytelnika aż do zakończenia.
pozdrawiam Waldemar

[Karol Samsel]

Szczerze dziękuję. Pozdrawiam.