Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czytam sobie dwukrotnie i myślę nad tytułem, czy by rzeczywiście pasowało: Tradycyjna znieczulica, uwłaczenie, ucisk, czy coś w tym stylu...warto pomyśleć, nie tylko nad tytułem,
( treść b. cenna, pomijając puentę kojrzy mi się ze sposobem życia muzułmanina i przy tym kobiet, z tamtejszą kulturą)
pozdrawiam ciepło

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Judytko.
właśnie tytuł jest moim dużym obecnie zmartwieniem.
Znieczulica na pewno NIE. Bo na znieczulicę można się odczulić i po sprawie.
Tutaj obyczaj, tradycja jest tak mocno zakorzenione, a co najgorsze złe pojęcie wskazań religijnych, że trzeba pokoleń i potężnych zabiegów politycznych, społecznych żeby ludziom wybić z głowy te okrucieństwa.
Miło mi jak zawsze gdy Cię widzę:))
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Marlett
ciepło, ciepło
jeśli już raczej nie czwarty - bo to jest w treści -
ale po prostu - świat na ostrzu noża -.
Ale mi coś innego przyświeca, gdyż kobieta
w pierwszym świecie /naszym/ już tego ostrza się nie boi
a też jest poniżana, więc chciałbym tytuł uniwersalny dla tamtego i tego świata

Dziekuję Ci Marlettko
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Judytko
to ja dziekuję
piąta przestrzeń odpada, skoro czwarty świat
odhumanizowany wymiar - tytuł zbyt wyszukany

Ten korzeń noża może bym wykorzystal, ale znów nie pasuje
do naszej europejskiej rzeczywistości, gdzie kobieta tez jest poniżana

a ty pierwszy – czy to normalne
matka z dzieckiem. na schodach
pijane epitety zagłuszony płacz

tu nie nóż, tu prawo pięści króluje
Dziekuję Ci za czas rozmysleniowy,
ale uważam, ze tytuł sam mi wpadnie
choć zasugerowany przez kobietę
moze być super trafiony:)
wszak problem kobiecy
DZIĘKUJĘ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...