Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

miasteczka

Daniel Piotr
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Daniel Piotr

Daniel Piotr

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

miasteczka

Te wszystkie małe miasteczka
w których zawsze są
dwa hotele, dyskoteka,
kilka barów (raczej podłych),
rondo i skrzyżowania z sygnalizacją świetlną
(duma burmistrza i radnych).
Te wszystkie małe miasteczka
w których jest
jeszcze kilkanaście sklepów
tych samych od lat i
kilka nowych (pięknych)
„hi-per-mar-ke-tów”.
Te wszystkie małe miasteczka
w których zazwyczaj jest
przynajmniej jeden zabytkowy kościół
przynajmniej jedno kino, stadion i
ratusz na środku rynku.
Te wszystkie małe miasteczka
w których zwykli obywatele
znają się (od pokoleń),
znali (kiedyś bardzo dawno temu),
lub dopiero wpadną na siebie
(co jest prawie nieuniknione).
Te wszystkie małe miasteczka
w których każdy romans
jest tak bardzo zwyczajny
tandetny i pozbawiony
jakiejkolwiek tajemnicy a
prawdziwa miłość zdarza się
tylko w serialach telewizyjnych.
Te wszystkie małe miasteczka
w których nie ma naprawdę wielkich fortun,
w których nie zdarzają się
naprawdę fascynujące przestępstwa,
w których nawet najwięksi
aferzyści okazują się
tylko zwykłymi cwaniakami
(bez klasy i polotu).

Te wszystkie małe miasteczka
z których każdy chce uciec
do Wielkiego Miasta.
Te wszystkie małe miasteczka...
To zabawne ale
tylko tutaj ludzie będą spać (spokojnie)
gdy wreszcie spadną wszystkie satelity,
gdy wiatr zerwie trakcje elektryczne,
gdy zamilkną połączenia telefoniczne.

olkas ona

olkas ona

Opublikowano
Opublikowano

bardzo ciekawe spostrzezenia...proste slowa ale zaciekawiaja...zawiodlam sie na koncu:( czekalam jak zakonczysz...brakuje mi zakonczenia historii tych miast..." te " pozwala myslec iz przedstawiasz miasto w celu skomentowania go, rzucenia jakiegos spostrzezenia...a moze mi sie tylko wydaje;) wiersz bardzo mi sie podoba:]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      może to nie był deszcz

      Przez andrew · Opublikowano

      kiedyś myślałem  że zauważysz mnie  a to  to był tylko deszcz  zmoczył  tak  że słów dziś brak    teraz  nie wiem  czy  dobrze chciałem  że się tak  w ciebie ...  zapatrzałem   8.2026 andrew   
    • Achilles_Rasti
      A już brak

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję :) „Smutno-ciepłe” bardzo trafnie to ujmuje. Ten wiersz powstał z tekstu piosenki, który napisałem wcześniej, więc skojarzenie z Januszem Radkiem jest dla mnie tym ciekawsze. Pozdrawiam serdecznie :) Dziękuję :) Trochę smutku w nim zostało, choć nie chciałem, żeby był tylko smutny. Nigdy nie kasuję tego, co piszę — wracaj do niego, kiedy będziesz chciała. Pozdrawiam:)
    • Konrad Koper
      Zagadka Sfinksa

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Kto „rano” patrzy w gwiazdy w „południe” idzie wyprostowany „wieczorem” chyli się  
    • LessLove
      Ulotność radości

      Przez LessLove · Opublikowano

      @marysia_k @marysia_k Wiersz poruszający głęboki temat wartości życia. Piszesz o radości i szczęściu budowanych na fundamencie mądrości. To mądrość Ksiąg, reguła życia człowiek, który chce budować Dom-Życie na mocnym fundamencie. Efekt naszego trudu nie zależy tylko od nas, ale tylko od nas zależy nasza wolna wola. A skoro tak, to życie jest... pragnieniem miłości, modlitwą o spełnione pięknem życie. Szczęście z reguły jest opłacone dużym trudem, a wyjątki nieliczne i warte święta. Jeśli zaczynasz pisać, to dobry początek doskonalenia słowa, myśli i piękna, budowania mądrego życia. Serdecznie Pozdrawiam :-)
    • Tadeusz Koch
      Kobieta z klasą.

      Przez Tadeusz Koch · Opublikowano

      Kobieta z klasą. Czas nie niszczy jej wdzięku, lecz sprytnie go chowa, Gdy młodość głośno krzyczy, ona urzeka od nowa. Raz kremem niczym tarczą wygładza swe oblicze, Raz z lustrem się naradza: czym dzisiaj świat zachwyce? To nie jest gładki obraz z błyszczącej gazety, Lecz wersja wyjątkowa dojrzałej kobiety. Ma serum na dzień dobry, maseczkę na wieczory I plan ratunkowy na skóry złe humory. Dziś szpilki zamieniła na miękki dres i kapcie, Bo wygoda jest w cenie — i ma w tym pełne wsparcie! Zasypia przy serialu już po pierwszym odcinku, Mówiąc z wielką dumą: „To mistrzostwo w odpoczynku!”. Mąż milczy przezornie, gdy nocą w półmroku Zieloną maseczkę spotyka krok po kroku. I choć w pasie przybyło centymetrów parę, Ona wciąż rządzi światem — z uśmiechem i czarem! Morał: Młodość jest darem losu, co szybko przemija, Dojrzałość jest zwycięstwem, które siły rozwija. Nie ten jest piękny, kto czas zatrzymać próbuje, Lecz ten, kto mimo czasu nadal siebie szanuje. Tadeusz KOCH.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...