Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Gdy nastawała noc

Lilianna Szymochnik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lilianna Szymochnik

Lilianna Szymochnik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Gasło słońce chowało się właśni,
za wierzchołki szczytów gór nadiru.
Czerwone niby krew zjawisko dziwu
z wrażeniem końca dnia nieba snów.

W jego poświacie widniał jakby ogień
żółtobiałych plam odblasków oka cudów.
Przeszywająca cisza napawała dreszczom
ukryło się słońce niebu swoją tarczą.

W tym gąszczu doliny echa i trzasków
jakiś odgłosów nieznanych szelestów.
Oczy błądziły omackiem dotykiem ręki
szukały niebu gwiazd odblasków księżyca.

Jakby,na moment!-Zatrzymał się ziemski czas
w tym wrażeniu otulony w ciemności,tej nocy.
Można było poczuć w duszy przeszywający lęk
dreszczem idącym,po ciele grające sercu impulsy.

Gdy nagle?-księżyc wyjrzał,za chmur swoim oczom
rozbłysł swoją światłością i ruszył swoją orbitą.
Wszystko nagle odżyło zegarem z natury rytmiką
odszedł gdzieś cień obawy-rozjaśnił umysł realiom.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      fb

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97 ... jeszcze wczoraj  byliśmy  z krwi i kości  to nie był sen    dziś  dziś swój obraz  malujemy  w zależności od ... nie tylko  ma makijaż z fantazji    sprzedajemy  jak oryginał  bez żenady    autonomia nie w cenie  płyniemy w nurcie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • Alicja_Wysocka
      fb

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Berenika97 Można prywatnie, można w półcieniu. Czasem serce nie mieści się w sobie i otwiera okno na świat - krzyczy, choć nikt nie słyszy do końca. Słuchać - to nie znaczy słyszeć. Kiedyś usłyszałam radę: jeśli chcesz, żeby cię naprawdę słuchano - mów ciszej, nawet jeśli świat woła głośniej.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • Proszalny
      Albatros

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @Mitylene Myślę, że nóż można użyć, żeby zakończyć cierpienie okaleczonego albatrosa - "przeciąć co złe i niczemu nie służy". Czy zdecydowałabyś się na to, widząc cierpienie ptaka? Hipotetycznie przyjmijmy, że złamanego skrzydła nie da się wyleczyć. Nigdy nie będzie latał. Co byś zrobiła? W dobrych intencjach użyła zła - zabicia? Można także pomyśleć, że to peel jest albatrosem i za chwilę popełni samobójstwo. Nie ma snów o lataniu. Musi się mierzyć z nieprzyjaznymi skałami. Nabiedziłem się nad tym wierszem i edytowałem już chyba ze cztery razy. Tak to jest jak się wkleja "dzieło" na świeżo, bez przeczytania go po raz setny.
    • violetta
      Kiedyś

      Przez violetta · Opublikowano

      @Mitylene ja im starsza bardziej idealizuję, wcześniej to olewałam siebie, nie przykładałam się do nauki. 
    • Mitylene
      Albatros

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @Proszalny ten wiersz interpretuję jako pewnego rodzaju zagubienie w życiu, którego następstwem jest upadek. To dziwnie odległe niebo przytłacza ciężarem ciemnych chmur i nie wróży nic dobrego. Przywowały nóż można interpretować na wiele sposobów, albo jest to narzędzie zbrodni, może służyć też do przecięcia tego co złe i nie służy. Te atakujące myśli mieszające dobro ze złem mogą przesądzić w jakim celu nóż zostanie użyty...Kolejny ciekawy wiersz z  pięknym morskim pejzażem w tle, choć poruszający trudne emocje...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...