Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Coolt - będę może nieco inaczej nastawiony niż inny - poprzenicy - wiersz wygląda jak wyliczanka - proste i ładne i nawet zakończenie do Boga - eeeech, Coolt - takie dowody już były - nawet się powiodły - w średniowieczu - na pręgierzu - na szubienicy - w odmętach wód - na stosie ... - eeeeeecch Coolt - nie pamiętasz ???? Inkwizycja ...

pozdrówko W_A_R

Opublikowano

Sewerynie: dla mnie akurat odkrycie DNA to bardziej dowód na istnienie Boga, gdyż coś musiało stworzyć te siły, które używając białek, przeprowadzając replikacje,mejoze i mitozę, od 6 miliardów lat pozwalają życiu trwać.
Ale nie zamirzam nikogo nawracać ;)

Witku:ja tam b.lubię ten tekst, jeśli wyliczanka to płynna i rytmiczna, a i nie bez znaczenia słowa dobrane.
Dowodów na istnienie powstało sporo:św. Tomasza, Kartezjusza, św. Augustyna, sam mam ich kilka, ale tak samo jak potwierdzenie, tak i negacja Boga nie jest DO UDOWODNIENIA rozumem. To kwestia wiary :)

A tego, co robił Kościół Katolicki, proszę na Boga nie zwalać, tylko raczej na ludzi... wcale przez Niego nie oświeconych.
Pozdrawiam
Coolt
[sub]Tekst był edytowany przez Coolt dnia 09-03-2004 07:14.[/sub]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Coolt - wiesz, że wiersz każdy biorę na wyobraźnię - teraz jest chrześcijanizm i jeden Bóg - kiedyś ich było tysiące - a człowiek wpada w takie wyliczanki - chciałem tylko zasugerować - że tu w tym wierszu nie ma Cię - nie ma nic do złapania - stąd moja wyobraźnia i ... jeśli takie wyliczanki tak bardzo Cię lubują to wybacz - bo w jednej chwili powstanie kolejny kult "cargo" - człowiek szuka podpory a kiedy mu brakuje sięga właśnie tam w niewiadome - łatwo przyswajalne - jeśli poeta wchodzi w tę lukę to nie dobrze - ale to tylko moje myśli - proszę Cię - może się nie rozumiemy odnośnie tego wiersza - ale będę obstawał za swoim - wiara czyni cuda - czasem zrywa poprzedni świat - wiesz - niejaki Bóg mówił - wiara góry przenosi - i choć to takie infaltyne moje rozumowanie - niszczy przyrodę - jedna góra, druga góra - eeeeechhhhh, guru bez muru

pozdrówko W_A_R

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



sam napisałeś co robił kościół katolicki czy jakiś tam - św. Tomasz, św. Augustyn - to hasła prosto z kościoła - powinieneś przeczytać jak to Arystotelesa wtrącili we własne idee - nie podobało im się tylko to, że mówił o wielobóstwie - ale sam rozumiesz - wszystko do wszystkiego można przyczepic - nie mówię, że jestem przeciw kościołowi - jedno to co napisałem poprzednio - nie ma w tym wierszu Ciebie - jedynie jakaś tam matematyczna wyliczanka - a i tak dużo w tym błędów - baw się lepiej w siebie - bądź sobą - nie chcę pomyśleć, że chcesz być zaszufladkowany do tej opcji - chrześcijaństwa - pewnie coniektórzy (co przeczytają to) nie wytrzymają i będą mnie chłostać - to jest właśnie ich kościół - zemsta ..... - zrobili to już z Chrystusem więc czemu z takim maluczkim nie strawić go - eeeeeee - wybacz - teraz o wierszu:

- w przyrodzie wszystko jest skończone - wszystko przesyłane jest za pomocą paczek energii, siły - w świecie nie ma liniowości
- marzenia - sama nazwa wskazuje, że urojone
- uniesienia miłosne są ale jeśli pierwsze traktujesz w zaszczytach - to chyba niewiele jeszcze przeszedłeś
- ciągi liczbowe czy słowne - czy symbole, które prowadzimy na smyczy - często gryzą - choćby były w kagańcu
- parzystość jest odwiecznym dogmatem przyrody - nic nie istnieje samo w sobie więcmoże nie parzystość lecz tzw. odbicie w lustrze o przeciwnych znakach
- obietnice urzeczywistniają się dopiero po a nie w trakcie - bo wtedy jest tylko szansa na przetrwanie obietnicy
- kolejny i jeszcze jedna treść - jest cool!
- o ostatniej części już napisałem

pozdrówko W_A_R
Opublikowano

Aleś się rozpisał ;)
Nie sądze,żeby było w tym wierszu mało mnie, bo jest od początku do końca mój ;)
Uwielbiam eksperymentować, a ten uważam za udany... niekoniecznie wybitny, ale jestem z niego zadowolony ;)

Tak jak napisałem: nie zamierzam nikogo nawracać... chyba,że tego sobie życzy ;)
A do dyskucji teologiczno-egzystencjalnych zawsze jestem chętny -> kontakt przez mail.

Myślę,że lepiej znam historię Kościoła, poglądy starożytnych filozofów i wszelkie mistyfikacje, których namiestnicy Chrystusa się dopuszczali niż wielu z Was... żadna moja zasługa, po prostu się tym interesuje.
A mimo to trwam w wierze.
Za czas jakiś umieszcze tu wiersz "Placebo", który powinien tą kwestię wyjaśnić ;)

A co do poszczególnych wersów nikomu nie zamierzam narzucać swojego odbioru, albo tłumaczyć ich sensu... to nie o to chodzi ;)
Pozdrawiam
Coolt

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Coolt - jeśli coś lub kogoś traktuje się poważnie to tylko po to się pisze tak dużo aby mu uzmysłowić, pokazać a nie przekonać - więc Coolt - źle zrozumiałeś - trwaj sobie na posterunku - bądź sobą - ale nie fałszuj - ok? bo w tej wyliczance dałeś tyle errorów, że ...

pozdrówko W_A_R

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • trzy najpiękniejsze słowa szacunek przyjaźń i miłość choć spięte jedną klamrą zbyt często obłudnie puste puste i ciemne jak noc pomimo że w każdym tli się dobra iskierka która życie upiększa
    • @Konrad Koper Miło mi :)  
    • @Lenore Grey Szanuję taką koncepcję, choć dla mnie to wciąż trochę tak, jakby dostać pięknie pachnący deser, który okazuje się być tylko atrapą z cukru – oko cieszy, ale głodu nie zaspokaja. :) Niemniej cieszę się, że tekst trafi do odpowiedniego działu, tam na pewno znajdzie swoich koneserów 'nieliniowości'. Powodzenia w dalszych eksperymentach!  Serdeczności :)
    • plaża była pusta rozciągnięta jak język sucha od słońca i wiatru ona miała sól na ustach i oczy zbyt jasne jakby widziały więcej niż trzeba on niósł w sobie noc ciężką jeszcze nie do końca przeżytą piasek parzył stopy wchodził między zęby zgrzytał w środku szli za daleko tam gdzie nie było już śladów tylko wiatr i własny oddech dotknął jej nagle jakby coś w nim pękło bez ostrzeżenia odpowiedziała od razu jak ogień który nie ma już powrotu ich ciała nie były delikatne ścierały się jak kamienie mielone w gardle rzeki sól wchodziła w skórę w oczy w usta wszystko szczypało wszystko było za bardzo on wbijał dłonie w jej plecy jakby chciał się utrzymać przy czymś żywym jakby pod skórą było coś co mogło go ocalić ona ciągnęła go niżej w piasek w siebie w ciemniejsze miejsce nie było rytmu tylko uderzenia nierówne głodne krew przyspieszała szarpała się jak zwierzę zamknięte w za małym ciele morze obok uderzało i cofało się jakby coś pamiętało ale nie chciało powiedzieć krzyknęła raz krótko jak przecięcie potem już tylko oddechy ciężkie rozbite leżeli długo lepcy od soli i piasku jak po walce słońce wypalało z nich resztki myśli nie patrzyli na siebie bo było za blisko fala doszła wyżej dotknęła ich stóp zimna obca jakby coś sprawdzało czy jeszcze żyją i kiedy wstali nie byli już tacy sami jakby morze coś w nich zabrało i zostawiło miejsce które nie chciało się zamknąć              
    • @Alicja_Wysocka Zgoda !! Ujęła myśl...    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...