Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ujście olśnione a drzewa
składają gałęzie w znak V
jakby słońce było Mesjaszem
mającym dowieść że światło
powraca

potrafię sobie wyobrazić
że siedzisz na obalonym pniu olchy

na prawo przytulny dom bobrów
o którym wiem od dawna
a właściwie od przedwczoraj
na lewo popiół po wygasłym ognisku

wiatr w nieskończoność
wyczesuje zapach dymu

chociaż wieki temu
bezpowrotnie rzuciłam palenie
potrafię sobie wyobrazić
jak wyjmuję ci z ust papierosa

potem zaciągam się
po szczyty płuc
czymś co nie istnieje
drapiącą w krtani pustką



.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tak widzę ten wiersz! bez zbędnych sentymentalnych boberków i spółki.
teraz, bardzo ciekawy, wytonowany wiersz z jakąś tajemnicą w środku.
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



tak widzę ten wiersz! bez zbędnych sentymentalnych boberków i spółki.
teraz, bardzo ciekawy, wytonowany wiersz z jakąś tajemnicą w środku.
pozdrawiam
Dziękuję za przeczytanie i poprawki. Zastanowię się nad uwagami.
:-)
Opublikowano

Fanaberko, piękny klimat... jakbym słuchała Twojej opowieści, takiej wyciszonej... :)
(...)
"wiatr w nieskończoność
wyczesuje zapach dymu

chociaż wieki temu
bezpowrotnie rzuciłam palenie
potrafię sobie wyobrazić
jak wyjmuję ci z ust papierosa

potem zaciągam się
po szczyty płuc
czymś co nie istnieje
drapiącą w krtani pustką" .... to naj.... ale całości także plus.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      U mnie dziś takie przemyślenia:    Zamykam oczy  Twoja twarz pogodna  Oczy- gasnący blask Wypieram tą myśl  Nie chce by stała się prawdą  Mówisz " udało mi się "  I odchodzisz tydzień później Twój fotel , dla mnie,  Wciąż w nim siedzisz  Usta wykrzywione w uśmiechu  I tlen, który nie zdołał Cię ocalić . Ja też nie zdążyłam. Potrafię płakać .  
    • @violettaŁadnie o ciszy :) Bardziej pasuje mi pierwsze zdjęcie do tematu i chyba dlatego je wybrałaś do wiersza. Jest w nim cisza.  
    • @violetta a ja bym jeszcze dodała:   "W majowym słońcu skąpana, stoisz jak obraz najsłodszy, przez wiatr lekko rozczesana, w sukni od pąków uboższej.    Pobiegnę za Twoim zapachem, gdzie płatki magnolii lśnią biało, by pod tym kwitnącym dachem, wiosnę wspólnie wychwalać całą."   Brakuje tylko zdjęcia, jak to ja mam w zwyczaju;)          
    • @Zbigniew Polit Wszyscy papieże klękali, modlili się i pochylali się nad tym Całunem. Czego jeszcze Panu potrzeba aby przyznał Pan, że KK akceptuje tą relikwię w całej rozciągłości i strzeże jej, jak największy skarb. Gdyby czytał Pan to co napisałem uważnie, znalazłby fragment mówiący, że krew na całunie ma ponad 2000 lat. Wiek krwi został naukowo udowodniony. Obraz ma związek z krwią.  Jest Pan ignorantem. Świadomie ignoruje Pan dział nauki zwanej "syndonologią" i cały, skupiony nad Całunem świat nauki.  Wobec powyższego nie mam zamiaru śledzić dalej Pańskiej ekwilibrystki słownej czy jak Pan woli erystyki i poświęcać czas.
    • czemu żeś smutny tato taki dziś dzień pogodny - byłem świadkiem na mogile synu - krzyż położył cień spojrzał i cichuteńko rzekł wybacz a potem dodał głośniej - jutro też ma być taki jak dziś... przegrał nie kończąc
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...