Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kiedy smutku gorzki ton znowu zabrzmi w twoim głosie
Kiedy oczy skąpią się w łez słonawej rosie
Gdy wszystkiego masz już dość
Gdy bezsilna wzbiera złość
Pomyśl o tym który zawsze z tobą jest
On rozumie
On pomoże
Ma na wszystko co złe lek
I potrafi się podzielić nawet snem
On nad tobą czuwa skrycie
W swoim wiecznotrwałym bycie
Poznał wszystkie losu dziwne ścieżki
On nie zdradzi
Nie zapomni
Nie zazdrości
Choć nie powie ci jak żyć
Ma w kieszeni dobre słowo
I choć minę ma surową
To na pewno tylko dobra twego chce
Kiedy trzeba milczeć umie
Kiedy trzeba znaleźć w tłumie
Dobre dni pamięta zapomina złe
Twoje szczęście jego manią
Czy już wiesz kto?
To twój
ANIOŁ

Opublikowano

No ja z bicza pociągnę przynajmniej kilka razy jeśli pozwolisz ;)
trzask 1: co to ma być za tytuł??? tytuł ma przyciągać uwagę, prowokować, pomagać w interpretacji... pełni bardzo ważną rolę, a Ty go sobie zapytajniczyłeś za przeproszeniem ;)
Tak ciężko coś wymyślić?

trask 2:oj jak się rytm tnie! Rozrzut sylab potworny, jeśli chcesz utrzymać 'melodię wiersza' powinien on być minimalny, a nie
15,13,7,10,4,4

trzask 3:jeśli się rymuje w stylu złość-dość, lepiej nie rymować w ogóle, tekst na tym tylko skorzysta, wiem to z autopsji :)

trzask 4:mnóstwo sztucznych inwersji, które miejscami niczemu nie służą:
Pomyśl o tym który zawsze z tobą jest
czemu nie naturalnie:Pomyśl o tym który zawsze jest z tobą ???
Ma na wszystko co złe lek
czemu nie po ludzku: Ma lek na wszystko co złe.
trzask 5:miejscami bardziej proza niż poezja:
Pomyśl o tym który zawsze z tobą jest
Choć nie powie ci jak żyć
Czy już wiesz kto?
To twój
ANIOŁ

Mam nadzieję,że mi się nie wykrwawiłeś w między czasie ;)
Miałeś ciekawy pomysł, ale tyle błędów w tekście nie pozwala mi nazwać tego wiersza dobrym. Wyłącznie w moim odczuciu
Pozdrawiam
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zrozum   Nie przesadzaj zdrowych drzew, życiodajnych: dojrzałych - korzeni, ujrzysz tylko martwy krzew,   miną długie lata nim podrosną, a odrosną wśród przeszłości cieni, miną długie lata nim przerosną    żywe rany - cichy gniew, ciernistych: słów - kamieni  i ślepej śmierci śpiew...   Łukasz Jasiński (luty 2026)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Nata_Kruk @Nata_Kruk Dzięki za uważne czytanie .                                                                                                   
    • "Sędziwe lata" Lubię poranki i rodzący się świt, gdy dzień otwiera swe świetliste bramy, bo w każdym z nich odwieczny tętni rytm, którym ku życiu nieustannie zdążamy. W bezkresie galaktyk, pośród gwiezdnych mgławic, jakże niezmierny jest wszechświata stan! Ileż światów zdołał czas już pozostawić, ile początków skrywa wieczności plan? Cóż jest prawdą, którą przyjąć nam wypada, gdy dzieje własne próbujemy pojąć sami? Jesteśmy ledwie pyłem, co się osiada na brzegu wieczności pomiędzy światami. Codziennie, niczym Syzyf, trud podejmujemy, pchając pod górę głaz marzeń i nadzieje, i choć kres drogi przeczuć nieraz umiemy, wciąż serce ku przyszłości ufnie się śmieje. Bo żadne życie nie kończy się spełnieniem, nie ma pożegnań, które niosłyby ukojenie, gdy ciało ustępuje przed przemijaniem, a duch odchodzi w nieznane przestrzenie. Dlatego żyjmy pełnią każdej chwili, tu, gdzie los nas postawił, pod niebem i słońcem, byśmy w godzinie, gdy będziemy odchodzili, mogli rzec: „Żyłem naprawdę” — nim nadejdzie koniec. Bo czas, choć cichy, niestrudzenie naprzód kroczy, nie pytając nikogo o zgodę ni o zdanie, a sędziwe lata przychodzą jak nocą mrok głęboki, nim człowiek zdoła pojąć ich przybywanie. Leszek Piotr Laskowski
    • @Poet Ka Dla mnie to takie otwieranie i zamykanie kolejnych szuflad. Od zewnętrznych uczuć do wewnętrznych. Te szuflady są o tym, co chcę pokazać światu, a co zostawiam dla siebie. Cały wiersz jest drogą, by dojść do słowa "milczenie". Osobiście odbieram to jako ten moment, w którym brakuje słów na tłumaczenie. To nasycenie jest stanem, milczenie nie zniekształca. Pozdrawiam serdecznie 🪻🪻🪻
    • Dziękuję Pani bardzo. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...