Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

spacer z psem

ewk kwa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

ewk kwa

ewk kwa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

szarpnięciem smyczy wyrywa mnie z myśli
mój pies
stoję zaplątana o uliczną latarnię
śmieję się z siebie on śmieje się ze mnie

idziemy

zsuwam czapkę głęboko na oczy
wycieram mokry nos o czerwone rękawiczki

( chciałabym uratować bezdomnego
i gdybym mogła uratowałabym
ale jak psa znalazłam martwego człowieka
pod drzwiami mieszkania )

szarpnięcie smyczy wyrywa mnie z myśli
łapię w palce wywianą z oka łzę
z tego ze śladami niedwuznacznych potrzeb

mijamy się

słyszę "girl, you look like a bad dream"
choć okoliczności powinny sprzyjać milczeniu

i tak
jestem dumna z siniaka jak z zaznaczonego terenu
i z czujnego psa który warczy na każdą fałszywą nutę

szarpnięcie myśli wyrywa nas ze smyczy
idziemy

ewk kwa

ewk kwa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

jejku jak bardzo jestem wdzięczna za drobiazgowość p. Macieja
często czytałam komentarze odnośnie niezrozumiałości tego co chciałabym aby ktoś zrozumiał dlatego chyba przesadzam w łopatologiczności; popadłam w manię, zmieniałam, wyrzucałam co się da i słyszałam : "co ?". Bardzo dziękuję
i każdemu wyżej również za słów kilka
ciepłych dni

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Myszolak
      Myśl godzinna

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @Berenika97 O no właśnie, ta autentyczność :) Jak pozostać autentycznym gdy każda chwila jest prawdziwa ale już zaraz przedawniona… Dziękuję! :)
    • Berenika97
      fb

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz  Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam.    Więc krzyczmy głośniej, by zagłuszyć pustkę, sprzedając światu swe sny na wagę,   A ten, kto patrzy, też szuka schronienia, w cudzym dramacie topiąc swe braki,   i tak płyniemy - bez zrozumienia, jak w gęstej mgle zagubione ptaki.       @LessLove @Omagamoga @Poezja to życie @Radosław   Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. 
    • Berenika97
      fb

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   Bardzo dziękuję!    To piękne, że tekst może tak zadziałać – nie jako diagnoza z zewnątrz, ale jako coś, co dotyka czegoś w sobie. Trzymam kciuki za tę drogę bez efektów specjalnych. :)   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Dziękuję za ten głos - rzeczywiście, wszystko zależy od tego, jak używamy narzędzia i jakie mamy wobec niego oczekiwania. Wiersz dotyka raczej kulturowego zjawiska, nie konkretnej platformy – ale Twoja perspektywa jest ważnym przypomnieniem, że można to robić inaczej.    A napisałam ten wiersz, bo poznałam w życiu najmroczniejszy aspekt nieodpowiedniego używania tego narzędzia.    Serdecznie pozdrawiam.  @APM   Bardzo dziękuję!    Czasem wystarczy nazwać, żeby zobaczyć jaśniej. :)    Serdecznie dziękuję! :)  @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!   "Mów ciszej, jeśli chcesz, żeby cię słuchano" - to mądre i piękne. I trudne. Zabieram to ze sobą.   Serdecznie pozdrawiam.  @andrew   Bardzo dziękuję!  "Malujemy w zależności od..." - to niedokończenie mówi wszystko. I "sprzedajemy jak oryginał bez żenady" - to ostra i trafna linia. Twoje słowa są echem tego, co próbowałam powiedzieć. Piękne.   Serdecznie pozdrawiam. 
    • vioara stelelor
      o poranku

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję - w imieniu swoim i wiersza ;)   @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Chyba tak lepiej. Miał być delikatny i wiosennie lekki - ale to nie ja poprowadziłam interpretację w tym kierunku :)
    • Manek
      Liście laurowe

      Przez Manek · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Nie. Nawet tej świadomości nie mamy. Od czasu do czasu ktoś coś tam wybąknie na ten temat a za chwilę się znowu o tym zapomina. Siebie oczywiście nie wykluczam. także należę do klubu.   A co z tą wiedzą zrobić? Ją pielęgnować i podawać dalej. Lepiej z tego powodu dzisiaj nie będzie. Może nigdy, może dopiero za jakieś tysiąc lat.  Jeżeli jednak to "Lepiej" przyjdzie, to przynajmniej udało się nam dorzucić parę ziarenek piasku do jego podwalin.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...