Zgłoś

@Magdalena   gdy pokój jest pokojem przestaję być podróżnym staję się niepokojem

Jedni chcą latać wyżej niż chmury, inni mieć siłę ponad ludzką miarę, lecz oczywistym jest fakt, że to niemożliwe. „Wszystko się da, tylko trzeba chcieć” — tak mawiają, nie wiadomo, czy sobie, czy komu to wmawiają. Móc zrobić coś, co ma miano niemożliwego, to jakby ujrzeć jednorożca. Ale gdyby choćby na jeden dzień słowa „nie mogę” zniknęły, coś ponad wyobrażeniom stałoby się możliwe. Co wtedy? Co gdyby pieniądze rosłyby na drzewach? Co gdyby można byłoby podróżować w czasie? Pff, to wszystko to bzdura. Może wtedy, w rzeczywistości, nie byłoby rzeczy unikalnych, a księga Guinnessa cały czas zapisywałaby inne osoby. Co gdyby właśnie ta trudność życia sprawiała je wyjątkowym? Góry, po których się wspinamy, i każde potknięcie w drodze na szczyt dają nam siłę dokonywania rzeczy trudniejszych od niemożliwego. Czasami też trzeba nauczyć się chodzić po ziemi, by później móc dolecieć do gwiazd. Nie można czekać na „ten jeden dzień”. Można robić plan i powoli dążyć do celu. Trzeba sprawić, by „niemożliwe” było tylko słowem.

@Proszalny Nic mnie nie zmyliło mam luźne podejście do tego czym co jest  Czym się zdaje być Czym się upiera być  W danej chwili pokój jedzie wagonem powleczony Dobry Boże którego nie ma Pobłogosław jak tylko Ty umiesz Rzeczy które już są i się nazywają A mimo to plastycznie się poddają Figlom języka któremu się wydaje Dobry Boże którego nie ma    

panie ty nie grzmisz na co dałeś mi uszy skoro nie słyszę   :)

Cenna myśl, tylko widzę ją inaczej...   celebrujemy słowa na czyny nie starcza czasu