W teatrze

[Jarek Kowalski]

Jesteśmy na scenie - podłożu bytu
Podnosi się kurtyna - nasze narodziny
Oklaski widowni - radość
Występujemy w spektaklu - życie
Gramy z innymi aktorami - doświadczenie
Jednak
Każdy w czarnej zasłonie na głowie - brak indywidualizmu
Wszyscy są tacy sami
Opada kurtyna - śmierć
Drogie Mojry
Proszę, tu kiełkuje ziarno strachu
Przestańcie

[Julia_Tomaszewska]

(podnosi się kurtyna)
zaszeleszczą papierki z widowni,
zagłuszy monolog aplaus-
sznurki podciągną kąciki
ust.
scena - podłoze bytu
dla motylego spektaklu.

z obrazu Magritte'a
wyskoczy aksiomat:
życie to sen
teatr

jak bańka
zamknięci w przedsionku
lewym:
"czas prysł"
czar
opadającej kurtyny

Amen

(opada kurtyna)



Pozdrawiam