ciekanie

[Włodzimierz_Janusiewicz]

dociekanie
dociskanie
do
naślado

trop dzika prowadzi do obory
po piorunochronie wchodzę
dziura w dachu jak telewizor
pan i locha

dociskanie
aż skrzypi eternit i burczy w brzuchu
osuwam się butem w wymiotno
biegnę ciągle pękając ze śmiechu
do
Zuzy, tej co to zna słowo facet
jak to jest - pytam - że oborowy, szanowany człowiek...
(naślado)
cieknie jej piana: mówiłam ci!
od moich starych to weź się odwaruj!

[Messalin_Nagietka]

no i co? - nowy sposób - acz -
czy dal wszystkich już zrozumiały?
stary ze mnie i co nie co kumam, hi

zaczynam jażyć
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Oxyvia]

To jest może zabawne... Ale nie w moim stylu. Szczerze mówiąc, nie podoba mi się. Taki humor "żołdacki"...
No cóż, każdy ma prawo do swojego poczucia humoru.
Pozdrawiam.

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Oxyvia J - całkowicie cię rozumiem.
Messalin'ie - nie wiem, czy zrozumiały. A przy okazji: sorki za agresivę - to od nadmiaru czerwonego mięsa.

[kyo]

nie ten dział. warsztat lub P? pozdro

[Włodzimierz_Janusiewicz]

jakieś argumenty?

[kyo]

proszę sobie poczytać wiersze z P to się Pan przekona, że tam miejsce tego tworka. pozdro

[Włodzimierz_Janusiewicz]

ten wiersz tak sugestywnie prowadzi czytelnika, że jest godzien na najwyższych laurek...

[Jimmy_Jordan]

A mnie się kreacja Zuzy podoba (ta co zna słowo facet - dobre) i zastanawiam się czy ten naślado z obory to czasem nie bohater, który zdążył poznać słowo Zuza...
A Zuza z kolei przywarowała się do jego rodziców nie bez powodu
^ Ot taka dalekoidąca interpretacja
pozdrawiam YMY YORDAN