Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Napisałaś "żadnej zdrady
byś nie ważył się - o zgrozo!"
Oj, przewrotnaś Ty kobieta
Życie z Tobą pachnie prozą.

Jeszcze każesz liczyć w wierszach
Te sylaby i akcenty
I o puencie mam pamiętać.
Żyjąc z weną - mam być święty.

Lecz nie święci garnki lepią,
Ja wiem dobrze moja pani:
Jeśli pisać ma poeta -
Musi chodzić zakochanym.

Wiem, że liczysz na poetę,
Co nie kocha tylko w wierszach.
Lecz gdy miłość niespełniona
To poezja - najpiękniejsza.

zainspirowany wierszem Ali

Opublikowano

:)).. Jacku, świetny list!... oby więcej takich inspiracji.
(...)
"Wiem, że liczysz na poetę,
Co nie kocha tylko w wierszach.
Lecz gdy miłość niespełniona
To poezja - najpiękniejsza.".... coś w tym jest....;)
Plus jak się patrzy, pozdrawiam... :)

Opublikowano

tutaj Jacku się nie zgodzę
ja odmienne mam w tym zdanie
piękne wiersze napisano
gdzie wzajemne zakochanie

ciągle na to brak recepty
tak to już jest na tym świecie
czy to z żalu czy z miłości
myśl wykluje się poecie

pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

miłe panie tak po cichu
wam napiszę
i was proszę, by nie mówić
nic nikomu
że nie ważne dla poety
jest współżycie
a wiersz walnie kiedy wena
gości w domu

wiersz piękniejszy, kiedy wena
muśnie serce
lub przegląda się w nim cała
w pełnej krasie
wtedy wiersze najcieplejsze
i najszczersze
bo w nich miłość co króluje
ponad czasem

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



człek stłamszony musi chodzić
wedle burzy
ino patrzy gdzie zabłyśnie
lub gdzie grzmotnie
to napięcie i ten stres
już nie służy
więc przycupnie na odludziu
gdzieś samotnie

czasem wenę molestuje
gdzieś na kompie
klecąc jakąś rymowankę
- klawiaturą
buja w chmurach, w końcu weżmie
zimną kąpiel
by na ziemi nagle wrzasnąć
jak ponuro

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...