o nieosiągalnym...marzenie

[aha]

Kiedy jest źle
Gorycz wypełnia mnie smutkiem
Tęsknota zwija w cierpieniach
Kiedy brakuje
Tego najsłodszego spojrzenia
Który ciepło patrzy w moja stronę

Zamykam oczy
Zamykam oczy pogrążam w marzeniach
Czuje twój oddech tak bliski
Gorący
Ten dotyk co napawa dreszczem
Spojrzenie najgłębsze
Co rozpala wnętrze
Zapomniani
Wolni od trudu
Jedyni dla siebie tylko
W anielskim uścisku
Oddani naturze
Przelewając wzajemnie
Sobie nawzajem
Wnętrze gorące
Splecione ramiona
Żywo pląsając
Unoszą me ciało
Pod same niebiosa
Dając rozkoszy zaczątki wspaniałe
Te usta ten uścisk
Mój umysł pełen radości
Co się oddaje tobie
W namiętnej miłości
Wspaniała chwila która pozwala
Spełniać marzenia
Nasycić pragnienie
Dać chęci do życia stworzyć nas samych
Dla siebie jedynych
Przepełnić radością siebie wzajemnie

Ktoś szturchnął mnie w ramię
Z wypiekiem na policzku
Rozpalonym ciałem
Otwieram oczy

[zak stanisława]

rozumiem, młodość, uczucie, ale po co tyle słów rzuconych na kompa, skróć kochanie, będzie lepiej...sieczytało
pozdr Es

[Nata_Kruk]

aha, to prawda, podobno młodość ma swoje prawa...ale mam podobne odczucia, jak Stasia... za dużo zbędnych słów. Serdecznie pozdrawiam... :)

[aha]

dziękuję ;)

[Cassiel]

Dużo pracy, trzeba więcej, bo jest źle!

Wstępnie - radzę pomyśleć na tym jak się łamie wersy, takie syntaktyczne odcinki, jeszcze
z wersu na wers 'podbite' majuskułą to bardzo zły wybór - chyba, że się jest Różewiczem i się potrafi. (albo Mironem:)

A więc, tutaj trzeba składać (jest nazbyt podkreślnie) i ograniczać patetyzowanie.
'rozkosz', 'anielski', 'marzenia' - po co tyle egzaltacji, czy nie lepiej by było oddać to inaczej?
Proszę pomyśleć. Zawsze można się poprawić.

Tematyka to też ważna sprawa, trzeba mieć o czym napisać, tutaj nie ma nic -
proszę wybaczyć - mnie stany ducha bohatera (podmiot w 1. os.l.poj.) - nie zachwycają,
nie interesują - powiem zgoła więcej. Przynajmniej tak długo, jak długo są tak hermetyczne, jednostkowo-wartościujące.

Pozdrawiam!