Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Serce ma swoje racje, których rozum nie zna
- Blaise Pascal



pragnienia krążyły blisko nieba
wciąż nienasycone
teraz opadają bezwiednie w nicość
zawodu pustka po tobie
zstąpiłaś na ziemię

szarzyzną wieje paskudną
choć wczoraj śmiech w słońcu się złocił
gołębia pokonał wróbel
pewniejszy od sakramentalnych zaklęć

och naiwny! myślisz ktoś z tobą
związany raz nie może się rozstać
kruszeją mury padają trony
odlatują uczucia na dach marzeń

z powrotem




/ po korekcie /
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a bo historyczne:)
Marzenia są zawsze i wysoko i w zasięgu ręki
te wersy starają się oddać rozterki bliźniego
i pisane dawno.
Może da się to uwspółcześnić..? takie mam marzenia:))

Pozdrawiam Cię
Judytko

PS. Jeśli ktoś poradzi mi - "wywal te rymy" - to wywalę:)
Opublikowano

Jeżeli rymy, to dlaczego takie wprost: przymiotnik do przymiotnika- paskudny-złudny; rzeczownik do rzeczownika - brzemię -ziemię.
A może bardziej należałoby poszukać np:jeszcze-wiersze albo powoli- soli- boli

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Judytko,
w moim wieku marzenia przemieniają się w nadzieję,
a ten wiersz zdaje mi się będzie miał mało romantyczny tytuł

"Przestroga, aby nie zrobiono cię w durnia"

Dziękuję Ci za słówko
i pozdrowionka :))

PS. A wiesz, że myślę o tym bziku:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tomaszu trafiłeś,
bo i mnie to nie widzi się.
Chyba na warsztatcie sie skończy.
i dzieki Ci serdeczne
że w ogóle zahaczyłeś o mnie
Pozdrawiam:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Marlettko,
to juz chyba ostatnie komenty i Tobie przyznam się...
z tego nic nie będzie, a wiesz dlaczego ...
to jeden z nielicznych utworków .........bez koniaczku:(
Nie wiem jak to się stało:)

Dziekuję Ci za słówka, ale wolałbym jakąś radę w stylu
-weź to usuń z warsztatu
albo
weź się do roboty:))
Pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

Judytko,
ten wiersz prawie w całości zmieniony
i komentarze raczej nieaktualne,
gdyż mam taki zwyczaj, że korekty wprowadzam na "gorąco".
Dopalacze?
Oczywista, że NIE!!!
Całe życie byłem abstynentem trunkowym
To tylko teraz, gdy jestem poetą:))))))))))))))))))
stałem się % apologetą:)
Pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • kiedy niebo jak ołowiany wór w krwisto tłumi wrota spiętrzonych głów gdy z cienia niemrawy odór rodzi ból barbarzyńsko się wolno wlecze w rów kiedy powietrze nabiera stęchlizny nabrzmiałej skąd umiera chciwość ten parszywy wróg jak pajęcze myśli w złość zaradcze chyli się to w chwałę rozwesela swą twarz o kamienny róg gdy słońce z zaćmienia robi więzienie i kraty nabierają ostatnie tchnienie zapomnienia i na sztormie w swe sidła rozprzestrzenia swe cierpienie żywy diament co mieścił swe padliny ze zranienia krzyże nagle z uskrzydloną ponętnością się zwalniają posyłając wątły cios anioła jak poganie co od czeluści się to drwiną a zmagają i nocami narzekają na los kościoła a w belce oko zaś spleśniałe w bezludnym dźwięku ktoś tu jęczy w mojej twarzy schyłek znów przegrałem mieczem zatykam groźny lęk co dręczy
    • Opłakuj, Córo królewskiego rodu, Hańbę Pana, królestwa upodlenie; Ach gdybyż te łzy, z twojego powodu Mogły ojca twego zmyć przewinienie!   Opłakuj - bo twe łzy są Cnoty łzami Dość się już wyspy nasze nacierpiały; I niech ci te łzy długimi latami W Uśmiechach Ludzi będą się zwracały! -   I Byron: Weep, Daughter of a royal line, A Sire’s disgrace, a realm’s decay; Ah happy, if each tear of thine Could wash a father’s fault away!   Weep – for thy tears are Virtue’s tears Auspicious to these suffering Isles; And be each drop in future years Repaid thee by thy People’s Smiles! –   Tym razem wiersz jest polityczny. Ową płaczącą damą jest Charlotta Augusta, córka Króla Jerzego IV, która będąc gorącą zwolenniczką Wigów rozpłakała się, widząc jak jej ojciec, wtedy jeszcze jako Książe Regent, publicznie poniża Wigów w osobach lordów Greya (tak, Earl Grey) i Grenville'a. Incydent miał miejsce w Carlton House, 22 Lutego 1812 roku. Charlotta miała wtedy lat 16 i wszelkie szanse na zostanie wyczekiwaną królową po swym bardzo nielubianym ojcu, lecz zmarła w połogu w 1821.  Co do wiersza Byron przez dwa lata ukrywał swoje autorstwo, ale w końcu nie wytrzymał i się przyznał do - było nie było - zdrady stanu. Miał szczęście, że sam był lordem. Hm, nabrałem dziwnej o tej porze ochoty na herbatę.   
    • @KOBIETA Progi, nogi, polskie drogi, na rozpędzie.. po krawędzie?    "Gdybyś tylko chciał"..   Bilet do Poznania kup, wybierz jedną z dróg, tu czeka każdy cal, za sennym progiem — tchu
    • @hollow man Cóż, dzięki za komentarz. 
    • @Berenika97 Intuicyinie wyczuwam, że musi istnieć łydka z przyprawioną gębą. Ale to na ogólnym poziomie - bez dowodów w wierszu (to zresztą byłoby ryzykowne) ani komentarzach (ufff... chyba wybrnąłem) :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...