Właśnie mi strzelił

[Henryk_Jakowiec]

Powiem krótko, bez przechwałek
właśnie strzelił mi kawałek
czyli mówiąc między nami
jestem gościem z tysiącami
bowiem drugi wnet zaczynam
gdyż na szali się przeginam
przywołując twórczą wenę
by zechciała wejść na scenę.

[Waldemar Talar]

Henryku tysiączka bardzo gratuluje
i życzę niech ten drugi też owocuje
takim limerykiem jak ten pierwszy
w którego pisaniu jesteś najlepszy.

Waldemar

[Beenie M]

zatem śpieszę z życzeniami
kosz z kwiatami w załączeniu
w koszu prezent oraz kartka:
„Żyj nam sto lat Drogi Heniu”

co w prezencie zapytacie?
złote krople w butli szklanej
żeby wena wiecznie trwała
plotąc myśli rymowane

[Henryk_Jakowiec]

U Ciebie także już trzy dziewiątki
więc mały kroczek masz do tysiąca
i pewnie dzisiaj też go przekroczysz
bo chyba jeszcze nie jesteś śpiąca?

[Henryk_Jakowiec]

Coś się kopią te cyferki
pewnie wina to usterki,
że się nieraz powtarzają
no a potem zanikają.

Gdy poprzedni wiersz pisałem
(to realia a nie sny)
w rzędzie stały trzy dziewiątki
- tak, dziewiątki były trzy.

A gdy przyszło go zapisać
to się nagle okazało,
że dziewiątki odfrunęły
i się tysiąc ukazało.

[Beenie M]

to Ci heca niebywała
gdybyś nie rzekł mi to dzisiaj
pewnie moment bym przespała
jak ta w gawrze gruba misia

tysiąc stuknął nie wiem kiedy
co nie znaczy żem poeta
czasem uda się coś sklecić
chęci są lecz głowa nie ta

[Henryk_Jakowiec]

Właśnie?! Kim, że jest poeta
skoro każdy się zarzeka,
że nim nie jest chociaż tworzy
i do marzeń się ucieka.

A poezja to marzenia
zapisane w strofach wierszy
tylko skoro wszyscy milczą
ja poproszę o głos pierwszy.

Może będę samozwańcem
albo i uzurpatorem
ale skoro wiersz stworzyłem
trzeba nazwać mnie autorem.

Autor wiersza to poeta
a czy dobry czy mizerny
to osądzą czytelnicy
on powinien zostać bierny.

Nie przechwalać się lecz pisać
gdy takowe powołanie
czuje w sobie i gdy radość
sprawia jemu to pisanie.

[zak stanisława]

jakże wielką radość sprawia mi pisanie
chciałam raczej rzeknąć,że dopisywanie
do himery i limery i wszystkich ...ków
wymyślanych ,sympatycznych naszych wierszyków

[Henryk_Jakowiec]

A więc witam w naszym gronie
tu gdzie każdy chęcią płonie
i zabawne wierszowanki
wstawia stając jakby w szranki
gdzie zaczyna się wymiana
pani z panią, z panią pana
a my śledząc te ich rymy
też wesoło się bawimy.

[HAYQ]

Ja się Heniu nie dziwuję,
Że Ci licznik tak pracuje,
Bo (jak rzekłby Imć Zagłoba)
To oleum - nie wątroba
Twój mechanizm tak smaruje.

Bo, gdy słowem przesiąknięta
Jest z oleum myśl zaklęta,
To i wers się lepiej czyta
I w umyśle bardziej świta,
Gdy zabawna kończy pointa.

I choć to nie pierwszy robię,
Życzę wierszy 1.000.000 Tobie,
A nam towarzystwa Twego,
Byś wciąż tworzył... nam - kolego
I żył w szczęściu, a chorobie...

Ulżył zdrowiem w jej fatydze
Grając zawsze w I-szej lidze.
:)

[Ena Ane]

Nasz dzielny Henryk
Ma sprawny gibki język.
Wciąż pomysłem swym zachwyca
I różowi żeńskie lica.

[Henryk_Jakowiec]

Może ze mnie taki świntuch
co rumieni paniom lica
lecz to o czym ja tu piszę
to nie jedna zna dziewica.

I choć język jeszcze gibki
lecz wiekowo bardzo stary
więc omiata powierzchownie
omijając wszelkie szpary.

A ten pąs na Twojej twarzy
jest oznaką zdrowotności
i zaświadcza wszem i wobec
żeś dziewucha z krwi i kości.

[Henryk_Jakowiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Skoro ze mnie taki wyga
po cóż że mi I-sza liga?
Czas zakrzyknąć chyba śmiało
do światowej by się zdało!
A oleum vel oliwa
nie umywa się do piwa
bo to właśnie piwo złote
topi we mnie tę głupotę
która w piwie zatopiona
gdzieś tam na dnie cicho kona
przez co myśli pozytywne
chociaż mają cechy piwne
są nad wyraz wstrzemięźliwe,
niebanalne i prawdziwe
a to na co spoglądają
to na trzeźwo oceniają.

[HAYQ]

Zawołany z Ciebie skryba
i nie darmo przytoczyłem
Onufrego postać - chyba...
wiele się nie pomyliłem?

Zaraz poślę Ci beczułki,
dębowego cztery sztuki.
Już zasiadam... do dwukółki,
jeno schowam łuki w juki.

[Henryk_Jakowiec]

Chyba Ci się ta dwukółka
gdzieś po drodze rozkraczyła
bo choć czekam na rogatkach
jeszcze się nie przytoczyła.

W takim razie już zaniechaj
a ja zejdę z posterunku
i skieruję do gospody
by się napić tego trunku.

Bowiem przez tą abstynencję
co poniekąd wymuszona
z braku piwa coś tak jakby
moja wena nadwątlona.

Lecz broń boże, żaden ogień
nie zagroził mej twórczości
lecz brak piwa w organizmie
doprowadził mnie do złości.

A że bliski wyczerpania
no bo ile tak bez picia
strzelę sobie kilka piwek
i powróci chęć do życia.