Wstęp na temat kobiet i śmierci

[ewan_mcteagle]

Trudno mówić o mężczyznach przy stołach,
którzy przegrali dwie wojny. Nie lękają się burzy,
ani zawrotu głowy. Martwi są, jak strachy na wróble.
Nie skrzywdzą nikogo. Leżą tacy bez wspomnień,
czy ulubionych kolorów 22-, 36-, 42- letni.

Trudno mówić o kobietach w kwiaciarni, bibliotece,
czy w salonie. Dystans między szyją a biodrem.
Wiatr dyszy tęsknotą. Kufry, szafy zamknięte
z aksamitem, jedwabiem i bawełną. Piękne i warte,
lecz żaden ze zmysłów się do nich nie kwapi.
Jesteśmy z ciałem, duszą mówmy popiołem do Słońca.

[Espena_Sway]

Miłoszu, jest przyzwoicie; czuję Twój klimat,
aczkolwiek czytałam Cię w lepszej formie.

nie pasuje mi coś puenta; ta dusza, ciało
i Słońce - pokombinuj jeszcze.

serdecznie Espena :)

[ewan_mcteagle]

Dzięki Espeno, na ciebie zawsze można liczyć:)

Regards.