Myśli moje

[Justyna_Buczak]

Wśród zgiełku i wrzaw tego świata,
Gdy szybko tak płynął nasze lata,
Siedząc przed oknem w zachmurzonym niebie,
Szukam promienia, wytchnienia dla siebie.
Gdy życie ciągle przez palce ucieka,
A z czoła nieotarty pot ocieka
I choć czas gdzieś pędzi, ja znajdę chwilę,
By we mgle odszukać barwne motyle.
Walcząc ze smutkiem szarością dnia,
Rośnie ma wiara siłą dębowego pnia.
Wiara w to życie, bez samotności,
Bez zwykłych rozterek, monotonności.
Wiara w tę miłość, a zwłaszcza w to,
Że choćbym miała czekać nawet lat sto,
Nadejdzie ten Jedyny, któremu powiem kocham,
I już nie zapłaczę w ciemną noc, nie zaszlocham.
A każdy dzień słoneczny będzie,
Ubrany w barwy, kolory rozsiane wszędzie.
Koniec ze smutkiem, koniec z rozpaczą,
Bo nasze serca razem w jedną stronę patrzą.
A przez dwie pary oczu świat nie jest już szary,
Lecz pełen poezji, Miłości, Nadziei i Wiary.

[Indian_Summer]

wiersz wg mnie taki sobie... nie jest zly, nie jest tez dobry, po prostu poprawny... ale i tak nie do konca poprawny, bo rytm sie nie trzyma dobrze i rymy tez oklepane sa... zycze lepszych wierszy...

[Dorma]

Banal do potegi..Nie dos ze temat banalny ,ckliwy jak 1849264 odcinek telenoweli to jeszcze nie ma rytmu.. a tymy okropne

Czy pani widzi na czym polega okropienstwo tych rymow?

swiata- lata
niebie - siebie
ucieka- ocieka(?)
chwile- motyle
dnia -pnia
to -sto
kocham - zaszlocham
itd.

Nie dosc ze sa doslowne, czestochowskie to jeszcze bardzo malo oryginalne- bardzo oklepane

Prosz enad tym popracowac bo to pierwsze co sie rzuca w oczy przy czytaniu wiersza..

Mozna by tez wprowadzic cos co bardziej zaciekawi czytelnika .jakies ciekawe zakonczenie, jakas tajemnice..A pani wszystko podaje na tacy..

Pozdrawiam i prosze pisac pisac i jeszcze raz pisac..Moze bedzie lepiej..