(s)pławianie

[Anastazja.P]

nie wyciągniesz z wody wyrzutów
zazwyczaj brniemy z nurtem
po plecach przepływa prąd
gdy w tafli powraca odbicie bez tchnienia

zabrakło choć jednej pary skrzeli

wiele skoków w jedną głębinę
i wciąż wychodzisz cały

zdążyłeś na czas wlać w siebie cierpienie

[Messalin_Nagietka]

obraz ciekawy
acz, aby w nawyk
nie wpaść jak w rzekę
popłynę kiedyś sobie ściekiem
bom jest
człowiekiem

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Dorma]

Podoba mi się. Wiersz jest niezły, choć może nie zachwyca mnie do głębi. Ładnie Pani zakończyła i stosuje Pani niebanalne metafory. Jako cołość na +

[Oxyvia]

Tak, mnie się też podoba. Ja też na +.