lubię

[Anna Pszczółkowska]

Lubię ciszę wieczoru
Gdy tykanie zegara na ścianie
Zgrywa się z cichym biciem
Mego serca

Chwytam piórem myśli
Pędzące niczym młode źrebaki
Wśród trawy szumiącej wolnością

Odwieczną pieśń radosci
Wiatr nuci nad równiną
Jest tylko przestrzeń i czas

Podają sobie ręce w dzikimtańcu
Niczym szaleni kochankowie
Czy to nie piękne?
-powiedz-

[Maria Anonym]

uwazam ze piekne.cudownie oddany klimat wieczoru,ladne metafory.
koniecznie do ulubionych i pozdrawiam,M+A

[Anna Pszczółkowska]

Dziękuję za komentarz. Cieszę się, że się podobał. Pozdrawiam cieplutko.

[Maria Anonym]

Obawiam sie tylko,ze sa tacy co to przyczepia sie o zbytnia czytelnosc tekstu.
M+A

[Klaudiusz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

...np. ja :) ale nie ma zamiaru się czepiać, podejrzewam ze interpretacja tego wiersz zależy od nastroju czytelnika...
ale mimo wszystko musze się zapytać; czy autorka widziała kiedyś pędzące młode żrebaki? (ja np. nigdy, dlatego się pytam)

[Anna Pszczółkowska]

Mario, widziałam i są cudownie lekkie i nieuchwytne jak nasze myśli

[Klaudiusz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

różne miałem ksywy ale marią to mnie jeszcze nikt nie nazwał :)) (dobrze chociaż że nie maryją :) )

[Anna Pszczółkowska]

sory Klaudiusz, pomyliłam Cię z Marią przez pośpiech. Myslę,że mi wybaczysz to potknięcie:) Pozdrawiam

[Tomasz_Tylczyński]

Zmieniłbym "Podają sobie ręce" na "Splatają się'
Ja tez lubię, chociaż żrebaki kojarzą mi się troszkę z niezgrabnością (uroczą ale jednak) a nasze myśli... cóz, też często sie potykają.

Pozdrawiam

[Anna Pszczółkowska]

splatają? Hm... ja jednak wolę podają ręce, ale to opinia laika. po prostu tak czuje moja dusza, a język? Cóż, to tylko język. Czasem ma braki.