Przeplataniec

[BRAT PIT]

Samotność jest jak duszna noc monsunu
Cierpienie to woal łez przysłaniający świat
Smutek poszarza promienną ufność w przyszłość
Najstraszniejsze jest smutne cierpienie w samotności

Radość jest jak poranek nadjeziorny cały w pląsach słonecznych
Miłością żyjemy świetliście z błogim uśmiechem wybaczania
Nadzieja to nić pewności szczęścia w przyszłości
Najpiękniejszy jest człek radosny
Który kochając daje nadzieję

Życie zaplata warkocz piękna i strasznego losu
Dniami i nocami nie widząc zmęczenia
Tworzy nasze losy człowiecze
Dając nam możliwość wyborów pięknych lub strasznych

Musimy stąpać ostrożnie po istnieniach
Dawać więcej miłości niż doznaliśmy cierpienia
Oczyszczać deszczem radosnym z szarości smutków
Cierpienia kończyć wyzwoleniem ciepłem nadziei
Tworzyć przeplatankę bardziej miłośnie słodką niż gorzką złem