Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A z drugiej strony? śmiech szalony? gorzka łza?
;)
Czy nie za szybka amerykanizacja? Chyba, że to "oszybka" :) - z tym "tykaniem"?
"być", "mówisz" oraz kilka "i' - można spuścić po drucie ;D
wiesz Stephen, ten wiersz to dowód na Wenus i Marsa (gdyby obok postawić coś z serii: "panie rewiński"), i to mi się podoba
pzdr. b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A z drugiej strony? śmiech szalony? gorzka łza?
;)
Czy nie za szybka amerykanizacja? Chyba, że to "oszybka" :) - z tym "tykaniem"?
"być", "mówisz" oraz kilka "i' - można spuścić po drucie ;D
wiesz Stephen, ten wiersz to dowód na Wenus i Marsa (gdyby obok postawić coś z serii: "panie rewiński"), i to mi się podoba
pzdr. b
Romanie, jestes Marsianinem, albo Marsianem, albo Krakusem. Dz. Kłaniam się.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A z drugiej strony? śmiech szalony? gorzka łza?
;)
Czy nie za szybka amerykanizacja? Chyba, że to "oszybka" :) - z tym "tykaniem"?
"być", "mówisz" oraz kilka "i' - można spuścić po drucie ;D
wiesz Stephen, ten wiersz to dowód na Wenus i Marsa (gdyby obok postawić coś z serii: "panie rewiński"), i to mi się podoba
pzdr. b
Spuściłem parę "i" na Twoja odpowiedzialność. Dz.
Opublikowano

Ponoć na speszenie i nieśmiałe jąkanie, zatykanie, zacinanie się przy pierwszym razie najlepsze jest wino - to czerwone, oczywista!- albo może też być i szampan. A niektórzy pono stosują tyż jabcoki (znane również pod nazwą: "patykiem pisane"), i to także dobrze im robi. ;-))
PS. Tylko nie mówmy Dormie, ćśśś... :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wiesz Stephen, ten wiersz to dowód na Wenus i Marsa pzdr. b

Dokładnie o tym sobie pomyślałam. He He ciekawe czy wszyscy faceci gadają tak przez telefon. U mnie tez tak jest.
Ja: bla bla bla bla bla bla
on tylko: tak... rozumiem... tak...mhm...ok...ja Ciebie też.. :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dz Joasiu za wino. Dormę potraktuję specjalnie, nie jabłcokiem. Heja! Dz. Stefan.

Czuję się niejako wywołana do tablicy.

Oxyvio myślałaś, że się nie dowiem o tym spisku? :)

Panie stefanie: ja wciąż czekam na to wino, którym chciał mnie Pan przekonać :)


Ten PIERWSZY RAZ zawsze boli ..
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Stephen, do soboty...
a o której was się można w Jaworkach spodziewać - bo my jakoś tak ok. 10 zaczniemy toczyć do góry po te sto i więcej kilo ;D
pzdr. b
PS sory, że tu, ale się śpieszę ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Boję się, boję się, Przez cały czas, Że zrobię coś źle, Nie dwa, nie raz.   Strach zaprząta myśli me, Czy ja wszystko robię źle? Czas pokonać błędny strach I odważnie wkroczyć w świat.   Krok po kroku, dzień po dniu,  Nieustannie jestem tu.  Gdzie odkrywać pragnę świat,  Mimo błędów będę rad.   Każdy krok mnie dalej niesie A ja się znów z tego cieszę. Strach już dawno odszedł w cień Tak zaczynam nowy dzień.   16.02.2026r. 
    • @bazyl_prost codziennie inny nastrój:)
    • Olsztyński wędkarz, gdy mieszkał na Dajtkach,   zimą wędkował w ogrzewanych majtkach,   przyjemnie się łowiło,   lecz w majtkach zaiskrzyło,   i usmażyło kiełbaskę na jajkach.                         Daitki – wieś od 1355r, od 1966r część Olsztyna  
    • Noszę miłość jak bilet w kieszeni – ważny, lecz nieskasowany. Chcę wejść, usiąść przy kimś, a stoję w przejściu, pół kroku od życia.   W myślach – zachwyt i alarm. Twe spojrzenie – jak klucz w zamku, chce przekręcić mą duszę.   A ja wciąż słyszę: czekaj na wersję „bardziej”, jakby serce miało regulamin zwrotów.   Śmieszne to, bo tęsknię jak bohater romansu, a uciekam jak księgowy od ryzyka: liczę procenty, ważę wady, robię bilans ciepła w człowieku.   Bezdech lęku mnie ściska, więc udaję luz, a nocą gra w piersi małe kino: ja i Ty… i drzwi, których nie domykam… i budzi mnie serce drżące wciąż w trybie podglądu.   Patrzysz tak, jakbyś już wiedziała, że moje „zobaczymy” to czułe kłamstwo, talizman przeciwko bliskości. Ale dajesz mi jeszcze szansę w tej grze na czas. A ja milczę – jakby od tego zależało czy zdążę w ostatniej sekundzie wybrać człowieka zamiast próżnego marzenia…
    • Każdy ma swoje miejsce do powiedzmy, zapoznawania innych. Podzielam opinię, że tam za dużo hałasu, dymu i ludzi. Wiersz ciekawy, nie powiem. Pozdrawiam P.S.niespełnione
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...