Miłość

[KatarzynaBoraczek]

Miłość twarda jak skała
Nikt i nic nie zabierze jaj głębi duszy
Jest jedyna i niezapomniana
Życiu nadaje większy sens

Każdego zrozumie i cię też
Jest jak zegar
W każdej sekundzie
Myśli o drugiej połowie słońca
Świeci jak twoja twarz
Jak księżyc
Lśni jak gwiazda

Nawet piękno czarnej róży jej nie dorówna

Przepełniona kolorami tęczy
Łączy barwy serc
Czerń i czerwień
Ja i Ty
Miłość mieszka od zawsze w nas
Czerń na czerwieni odmieni dawne życie
Jesteśmy w końcu sami swoimi
Malarzami miłości

Jest jak woda morska
Im więcej pijesz jej
Tym bardziej jesteś jej spragniony

Przyfrunie do ciebie jak trzeci anioł
Wypełni fantasmagorią swą
Już cię nie opuści

Ten rozżarzony widok to miłość
Jej płomień jest wszędzie
Niech nigdy nie zgaśnie

Miłość jak tajemniczy blask
Nigdy nie dowiesz się kiedy zaświeci
Kiedy olśni

Ogromna nieobliczalna idealna
Siła
To Miłość

Patrzy głęboko w oczy
Tańczy wokół ciebie
Zagłębia się w twoje ciało
W twą duszę

Jest jak ogromna siła mroku
Jak piękna dana w swym zamczysku
Jak sen z chmur
Jak mgła tajemnicy serc

Jej akme jest już
Zbliża się
Jest za zakrętem

I tak i tak dotrzemy do niej
Nikt nas nie powstrzyma
Na granicy swych uczuć
Stoimy trzymając naszą miłość

A ona Była Jest i Będzie
Trwać na wieki...