Droga

[Anna_Ziemba]

Przede mną droga pogrążona w mroku
Straszliwe cienie oplatają mnie zniszczenia żądzą
Nie jestem świadoma żadnego kroku
Oczy bezsilnie w ciemności błądzą

Do nieba wyciągam ręce drżące
Lecz czuję jak zło je oplata
Me ciało w cierpieniu mdlejące
Do jakiegoż ja wkraczam świata?

Niebo okryte całunem chmur
Kruk wszechwładne skrzydła rozpościera
Oślepia mnie blask czarnych piór
A jego krzyk duszę rozdziera

Błądzę wśród okrutnych cieni
Mijam twarze powykręcane cierpieniem
W ich oczach zło okrutne się mieni
Czy ja również stanę się cieniem?

Kroczyć tą życia drogą już nie mam siły
Wszędzie panuje ciemność i mrok
Łzy na mej twarzy smutek wyryły
I tylko rzucić się w przepaść, ostatni skok...

[Anna_Ziemba]

Dziękuję za wyczerpujący komentarz:). Nie rozumiem co jest złego w dokładnych rymach? Staram się dobierać dokładne rymy. W moich nowych wierszach - ten jest już dość stary - staram się by liczba sylab była taka sama w każdym wersie. Tak więc piszę bardzo dokładnie. Szanuje Pani zdanie, że motywy zawarte w moim wierszu są już "zużyte do bólu", ja jednak uważam (to jest moje zdanie) że niektóre motywy powtarzają się co jakiś czas w poezji i nigdy się nie "zużują". Ot jak choćby motyw miłości, czy motyw drogi jak w przypadku mojego wiersza. Pisałam jak wtedy czułam, nie wzorowałam się na innej twórczości. Dla mnie te zwroty "krzyk rozdzierający duszę, wyciąganie rąk drżących do nieba " są "nowe". Bo pierwszy raz przeczytałam je w swoim wierszu. Co do "mego" i "mojego" to uważam, że to pierwsze jest bardziej poetyckie, tak jak np. słowo "ujrzałam" jest bardziej poetyckie niż "zobaczyłam".
W każdym razie szanuję Pani zdanie i jeszcze raz dziękuję za komentarz.
Pozdrawiam:).

[Anna_Ziemba]

Mam zupełnie odmienne zdanie, np. "rymy niegramatyczne" to zupełnie nie w moim stylu, ale każdemu podobo się co innego. Jeszcze raz dziękuję za opinię:).
Pozdrawiam.

[Krzysztof]

Jednak warto o tych radach Izy nie zapominać :).
Swój styl najlepiej tworzyć pamiętając o innych, wiedząc o nich, myślę, że wtedy swój własny styl staje się bardziej wyszukany, oryginalny i osobisty. Jednak oczywiście to nie jest odrazu i może to potrwać lata, i nie warto przestawać narazie pisać takie wiersze, bo mają napewno duże znaczenie dla autora. Każdy wiersz także ma swoich czytelników, pisząc wiersz, poeta często stara się uwzględnić to jak jego odbiorą konkretne osoby, konkretne środowisko. Jak jest zrozumiane, najczęściej pisze dla siebie i swojego otoczenia, i to jest naturalne :). Ważne jest chyba, czy skierowane przesłanie dotarło do wybranych serc. ;)

[marta_sawicka]

ja lubie do mnie dociera i doskonale rozumiem twoj przekaz :)pozdrawiam:))))lubie takie rymy pisze podobnie:)))