Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak trudno zrozumieć człowieka
Niby taki sam jak Ty:
Głowa, dwie ręce, dwie nogi
Sięgające do podłogi...

Nawet te same pragnienia w sercu nosi,
Pragnie szczęścia i radości
Podobne idee do Twoich głosi
Podąża tak jak Ty - ku Miłości...

Jak trudno zrozumieć człowieka
Niby taki sam jak Ty:
A jednak ukradkiem śmiejesz się z niego
I mówisz: "Jesteś głupi, mój kolego"

Nie potrafisz go objąć swoją wyobraźnią
Nie wiesz czego oczekuje
Pałęta się w Tobie między uczuciem a jaźnią
Najgorszą stronę siebie ukazuje...

Jak trudno zrozumieć człowieka
Niby taki sam jak Ty:
A jednak zupełnie różni jesteście
Chociaż stoicie na tym samym ziemskim podeście...

A może to udawanie?
Może to umysł figle płata?
Więc pozostaje zaufanie
Na te wszystkie trudne życiowe lata!

Opublikowano

jejku, trzeba by było nad tym ostro popracować... brzmi jak rozważanie takie sobie, nie wiersz. Po pierwsze, te duże litery i podkreślanie "Ty", "Twoje"...po drugie te częstochowskie rymy, pożal się boże!

Głowa, dwie ręce, dwie nogi
Sięgające do podłogi...----> to ma być śmieszne? no bo może gdyby pociągnąć w tym kierunku i jakoś groteskowo, ale ty tu piszesz poważnie (a to brzmi komicznie-tragicznie)

no widzę tu też jakieś zaczątki pomysłu na formę , mówię o początkach zwrotek, nie jest to odkrywcze ale to już jakiś pomysł...

myślę ,że powinnaś zrezygnować z rymów, bo kalekie są okrutnie. Może na warsztat wrzuć ten wiersz? a potem dopiero tutaj? bo to kiepskie bardzo...
pozdraiwiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...