Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

wiersz dla głupiej

Antoni Slawbicki
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kwiat Pomarańczy

Kwiat Pomarańczy

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

--------> ta analogia do starych dobrych polskich hitów strasznie mnie zirytowala.
przyswajalny początek i oczekiwanie na zaskakującą puentę a tu tylko zaczyna rozbrzmiewać melodia w glowie przetrawionego do resztek hitu z obozowych ognisk. jestem na nie, moze za młoda żeby zrozumieć.
pozdrawiam :)
degrengolada

degrengolada

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zazwyczaj mamy "ileś lat"
no dobrze, od początku: opisujesz jakieś tam swoje pragnienia, z czego 1/3 żywcem zerżnięta ze starej piosenki ("kto na ławce wyciął serce i podpisal: głupiej..." - zna się te numery;) ),
ale!!!
ekhm, co z tego wynika?
jak dla mnie nic poza brzydkim wierszykiem.
pzdr
d.
Iluzyjka P.

Iluzyjka P.

Opublikowano
Opublikowano

A może autorowi chodziło właśnie o nawiązanie do przeszłości i dlatego skłania się do tak starej piosenki... Mimo, że i mi ten wierszyk nie za bardzo się podoba, to jednak widze w nim pewną małą logiczność... a może tylko chcę ją dostrzec...?

dragon-fly

dragon-fly

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ta część podoba mi sie najbardziej, z bardzo prostej przyczyny. Używając sprawnego słówka "ileś", autor dał czytajacemu możliwość wstawienia sobie w tym miejscu odpowiedniej cyferki z autopsji. "Szczęścia też tyle"- daje podobne możliwości i to w tym wierszyku jest bardzo fajne. Nawiązanie do hitu sprzed lat, obojętnie czy komuś się podoba, czy nie, jest tu całkiem na miejscu i zapewne ma na celu oddanie klimatu "tamtych lat".
Jestem pewna, że autor nie chciał tym utworem pretendować do miana wieszcza narodowego,a tylko rozpalić u niektórych iskierkę nostalgii za młodością i sobie powspominać, co się moim zdaniem udało. Co prawda nie moge powiedzieć, żeby wiersz mnie porwał (pewnie z racji wieku), ale na pewno nie nazwałabym go "brzydkim".
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kasjopeja.
      ***

      Przez Kasjopeja. · Opublikowano

      Biegnę szybko po lesie bez drzew, ratując wszystko,  co jeszcze jest.   Łapczywie chwytam ostatki żywota. Każdy zamykam w bez klamki wrotach.   Chronię jak potrafię, troszczę się o każde. Za głowę się łapię, jednocześnie je miażdżę.
    • Sylwester_Lasota
      Orzech

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Na pewno.   Pozdrawiam.
    • OstatniRomantyk
      Tragoedia Amoris Nimii

      Przez OstatniRomantyk · Opublikowano

      "Him never stopped loving her. But the pain it cause him was too much to live with but not enough to cause him to die."   "Tragoedia Amoris Nimii"   Historia ta o człowieku bez serca, Zbyt wrażliwa dusza to jego morderca, Miłość jego granic żadnych nie znała, Przez to ocean cierpienia poznała.   Dla niej poświęcił całość swej duszy, Przyjął klątwę, cierpienie katuszy, Był gotów dla niej spalić cały świat, Złoczyńcą zostać, by ocalić swój kwiat.   Ona kłamstwem pięknym go karmiła, Jego emocjami, sercem długo się bawiła, Aż w końcu pewnego, chłodnego dnia, Zdradziła go, rozbiła serce na dwa.   Jedno, wciąż miłością do niej wypełnione, Drugie nienawiścią splamione, skrawione, Z czasem w jedno znów się złączyły, Do swej mogiły zbyt szybko toczyły.   Stracił on wszystkie swe emocje, Nadzieje, zaufanie, życie beztroskie, Okrucieństwo nowym jego panem, Zło jego jedynym, wiernym fanem.   Ideały duszy jego wraz z honorem, W pustce były, gdy został potworem. Serce swoje wyciął i zamknął na zawsze, W skrzyni utopił, zapomniał prawdę.   Serce niegdyś do miłości zdolne, Kamieniem obrosło, już nie jest wolne, A pod nim do niego kłódka powstała, Po kluczu się tylko jedna myśl ostała.   A jaka w tym jest tragedia straszliwa, W tym jak skończyła jego dusza wrażliwa? Bez serca życie staje się przeszłości cieniem, Śmierć jego jedynym wybawieniem...      
    • Mitylene
      wyrzuciłem wszystkie rachunki

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @m1234 można pozbyć wszystkich rzeczy , ale z serca drugiego człowieka wyrzucić się tak łatwo nie da...
    • Stefaniak
      Są

      Przez Stefaniak · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...